سوره طه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
غرض سوره : بيم دادن و ترساندن ، بشارت و تذكّر به واسطهء داستانهائى كه به هلاكت طاغوتها منجر مىشود ، ذكر حجّتهايى كه عقلها را ملزم به توحيد مىنمايد و بيان حوادث وحشت آور قيامت كه به زودى بر انسان واقع خواهد شد .
[ آيهء ( 8 - 1 ) دربارهء تذكّر بودن قرآن كريم براى اهل خشيّت و بحث دربارهء عرش و اسماء حسنى ]
( 1 )
( طه )
: ( از حروف مقطعه است كه گفته مىشود ( طه ) نيز مانند ( يس ) از اسامى پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلم مىباشد و ( طه ) در لغت قبيله طىّ به معناى محمّد است و بعضى آن را از مادّهء ( وطأ - يطاء ) دانستهاند كه خطاب به پيامبر مىفرمايد : اى رسول ما دو پايت را بر زمين بگذار ، چون نقل شده كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم هنگام نماز يك پاى خود را بلند مىكرد و سنگينى خود را بر يك پا قرار مىداد تا بيشتر خسته شود و يا گفته مىشود ، چون پاهايشان از عبادت متورّم شده بود بخاطر كاستن شدّت درد يك پاى خويش را بلند مىكرد ، بعضى گفتهاند معناى آن اين است كه ( اى مخاطب سورهء طه ) كه بعدها در اثر كثرت استعمال ، علم براى آن حضرت قرار گرفته و اسم خاص شده است ، بعضى نيز گفتهاند معناى آن اين است كه اى طالب حقّ و اى هادى به سوى آن .
( 2 )
( ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى )
: ( ما اين قرآن را براى اين بر تو نازل نكرديم كه تو در رنج و مشقّت بيافتى ) ، مىفرمايد : اى رسول ما اين قرآن را براى اين نفرستاديم كه