امام نصب شده بود [
a
31 ] ديد و چون چشمش بر جمال حضرت امام عليه السلام مىافتد ميداند كه همان شخص است كه در حمام آب بر بدن او ريخته و او را از رنج برص خلاص داده ، بىاختيار در پاى حضرت مىافتد و بنياد استغاثه مينمايد كه يا ولى اللّه همچنانكه از امراض جسمانى مرا خلاص ساختى از مهلكات نفس مرا رهائى ده كه از اعمال سيئه نادم و پشيمانم و در خدمت حضرت از جميع معاصى تايب گرديده اشك ندامت بر صفحات و جنات فرو ريخته تضرع بسيار كرد . حضرت امام بلفظ گهربار خود ميفرمايند كه توبهء تو بدرجهء قبول رسيده از گناه پاك گشتى . سلطان زنگيان ديگر باره از روى نياز معروض ميدارد كه اگر توبهء من درجهء قبول يافته ميخواهم كه روح از بدن من مفارقت كرده بعالم قدس خرامم كه مردن در آستان آن حضرت با زندگى جاويد برابر است . دعاى او درجهء قبول يافته در آن محفل بعالم قدس پرواز مينمايد ، رحمة اللّه عليه . آن حضرت بعد از تجهيز و تكفين بر او نماز گزارده « 1 » در آن محل او را دفن مينمايند و اين واقعه در غرهء شهر رجب المرجب سنهء احدى و مأتين هجريه روى داده . و الحال مزار زنگيان محل اجابت دعا و مدفن ابدال و رجال است و در شبهاى متبرك رجال الغيب در آنجا حاضر شوند و در شب آن محل « 2 » [
a
32 ] بغايت هولناك و با هيبت باشد .
ذكر سلطنت آل بويه و استيلاى ايشان بر عراق و فارس و مآل حال ايشان
چون پادشاهى به فخر الدوله « 3 » رسيد و بر تخت سلطنت متمكن گشت ابواب عدل و داد بر روى خلايق گشود . رسوم مذمومهء جور و اعتساف از ميان خلايق برداشت و مردم در عهد او مرفه الحال بودند . بعد از مدتى كه سلطنت نمود بعالم بقا انتقال فرمود .
سلطان محمود غزنوى كه در آنوقت تمام هندوستان را و تركستان را با اكثر
هامش
( 1 ) - اصل : گذارده
( 2 ) - درينجا اوراق نسخه در صحافى پس و پيش شده بود ، اما در چاپ رعايت نسخه را نكرديم و « مجد الدولة » نوشته شده است .
( 3 ) - اصل در تمام موارد « فخر الدولة »