حوالى دامغان بمقر سقر خراميد و ابو مسلم تمام خراسان را مسخر نموده احمد ابن محمّد زمچى را با لشكر بيشمار نامزد اصفهان و يزد نمود ، و احمد زمچى باصفهان آمده آن ولايت را مسخر نموده متوجه يزد شد .
چون بحوالى يزد رسيد جاسوسان خبر آمدن او را به ابو العلا دادند و ابو العلا متوهم شده فرار بر قرار اختيار نمود و در قلعهء ابرندآباد كه محكمترين قلاع يزد بود متحصن شد . احمد زمچى آن قلعه را محاصره كرده بعد از مدتى بكوشش و سعى بسيار آن قلعه را مفتوح ساخته خراب كرد و ابو العلا را مقيد نموده با علم يزيد به شهر آورد و بفرمود كه او را با علم سوخته اتباع او را بقتل آوردند و قصر و باغ و عمارات او را ويران كرده با خاك برابر ساخت . و در جنب باغ ابو العلا باغى طرح انداخت و قصرى عالى رفيع برافراخت و آن قصر را كوشك نو [
b
29 ] نام نهاد و الحال آن را محلهء كوشك نو مىنامند و نهرى جارى گردانيد و آن را محمّدآباد نام نهاد و اكنون آن باغ محلهاى شده و داخل شهر شده و آن را كوچهء باغ مدآباد ميگويند يعنى محمّد آباد .
و مدوار كه كوهيست در طرف مهريجرد بجانب جنوبى و آبى كه در فصل بهار از آن كوه مىآمده در همانجا جمع ميشده بسعى او از آن كوه جارى گشته آن را به چند قسم منقسم گردانيد و هر قسمى بقريهاى برد و آن آب را « محمّد آورد » نام نهاد و اكنون آن را آب مدوار ميخوانند و در حوالى مهريجرد بچهارده طغار قسمت مىشود و بده ديه شرب مىشود : اول مهريجرد ، دوم منكاباد ، سوم سريزد ، چهارم فهرج ، پنجم خويدك ، ششم فتحاباد ، هفتم نعيماباد ، هشتم مرياباد ، نهم پاى كوشك ، دهم خورميز . و در بعضى سالها كه تر سال باشد قرب پانصد رقم آب از آن كوه جارى ميگردد .
و كوه مدوار كوهى است در نهايت رفعت و در دامن آن كوه سوراخها [ كه ] نارنجى در آن ميان ميگنجد و ماهى نيز با آب از آن سوراخها بيرون مىآيد و آمدن آن آب از اول نوروز است و انقطاع آن در اواسط تابستان و گويند كه