آرايش حجلهء ذات بدايع صفات همايون خديو ارجمند « 1 » مؤيد به فرقدوم عروس سعادت مأنوس ملكهء رضيهء عفو مجرمان شمول
ملكهء عفو را كه واسطهء عقد ملكات نفسانيه تواند بود مفاد آيات و اخبار بيرون از حيز حصر و شمار پيرايهء مناقب و طراز مفاخر است و كاخ تعريفش را ركن وثيق حالت قدرت است . پس هرگاه كسى از مجازات خطاى مجرمى بواسطهء عجز از تقديم آن گذشت نمايد معدود از اهل عفو نخواهد بود و كسى را ماند كه به مثل داير روغن ريخته را وقف روشنائى امامزاده نمايد ! چه بر تقدير آنكه از آن خطا نگذرد مسلك كدام تدارك و تلافى با آنكه فاقد قدم قدرت و توانائى است پيمايد .
بعضى از سادهلوحان روزگار كه از غايت فرومايگى منشاء هيچ آثار نتوانستندى گشت چون منطقهء انتقام خود را از احاطت بر خطاى خطا - كارى قاصر مىنگرند و گردن احوال مجرم را از چنبر تسلط خود تافته مىيابند نامش را عفو مىگذارند و خاطر خود را به نيل مثوباتى كه ارباب عفو را پروردگار گذشتكار وعده فرموده خورسند مىدارند و معتقدند كه ما هم از زمرهء آنانيم كه از راه عفو مستوجب ادراك نعيم جاودانيم و از اثر فرمودهء مولوى رومى آثار تأثر از ناصيهء « 2 » احوال نمودار نمىسازند .
بيت
كار پاكان را قياس از خود مگير * گرچه باشد در نوشتن شير شير
هامش
( 1 ) - « همايون خديو ارجمند » را بجاى كلماتى كه محو كردهاند نوشتهاند .
( 2 ) - اصل : ماضيه