مجاوبت مرصوص فرمود كه :
اين الظلام من الضياء * اين العشاء من السحر
خرد را گفتم اجازتى هست با حسن و بهاى شاهد اين شعر گرانبها را به طريق ايجاز مدحتى گفته آيد تا اين آرزو در دل آرزومند نماند ، لمؤلفه
به پاسخ گفت كاخر شرم مىدار * وزين وادى قدم زين پيش مگذار
برون كى مىتوان آيى به خامى * همى از عهدهء وصف كلامى
كه باشد قائمش دستور خسرو * كه تير ارقام كلكش راست پيرو
يعنى
هذا مقامك ذا مرامك * خذ زمامك ثم ذر
شمس الضحى و بهائها * مدح البهاء و ما بهر [ 61 ر ]