قالت أم الولد : ان كانوا يخرجون هذه الأولاد من هذه البلاد ينبغى لهم أن لا يأخذوا معهم أحدا من الخدم و الحشم ، بل يجرخون مجرّدين منفردين .
فخرج الأولاد على مقتضى رأى المرأة قبل أن يحكم والدهم بذلك منفردين رجّالة أخذ كل واحد منهم زوجته ، و ساح فى البلاد غورها و نجدها و سهلها و جبلها فبيناهم سائرون فى بعض البرارى رأوا رجلا شيخا قد أقام هناك و هو يعبد اللّه رغما لأنف الشيطان ، و اسمه قير و ، قد سمّى الموضع الذى كان يتعبد فيه قپل واش يعنى به بيت قپل .
ص 95
س 1 : تا : عصا و رحل اقامت انداخته به رغم انف ديوان خداى را . س 1 تا 4 : تو : « آنجا عصايى فرو برده . . . همسايگى آن درويش » ندارد . س 4 : با : درخت ؛ تو : و درختى .
س 4 : تا ، تو : عالى آنجا بود كه شاك . . . س 4 : تو : « آن را » ندارد . س 5 : تو : « از گرد راه . . .
كشيده » ندارد . س 6 : تو : « ساعتى » ندارد . س 6 : تو : نزول كردند و از پير اجازت اقامت خواستند اجازت داد ؛ تا : سل : پيش قبل واش رفتند و باتفاق گفتند . س 7 : تا : ما اينجا به همسايگى تو فرو آييم پير از كرامات و فراست در ناصيه ايشان مخايل رشد .
س 6 تا 11 : تو : « و استراحت يافتند . . . قرب جوار خود » ندارد . س 10 : تا : ايشان را به اقامت در جوار خود اجازه داد ايشان در زير آن درخت . س 12 : تو : « ايشان از سر . . .
ساكن شدند » ندارد . س 13 : تو : به آن وطن . س 13 : تو : « در آن بيابان » ندارد . س 14 : تو :
« از نسل ايشان » ندارد . س 14 : تو : بسيار شدند . س 14 : با : « بسيار » ندارد .
س 14 و 15 : تو : « پديد آمدند . . . هر صنف » ندارد . س 15 : تو : « به ايشان پيوستند » ندارد . س 15 : تا : مردم به ايشان پيوست . س 15 : تو : « مجموع » ندارد . س 15 : با :
« ولايت را » ندارد . س 1 : ا : ميل واش ؛ تا : قيل واس ؛ با : هيل واش ؛ ع : و قد سمّى الموضع الذى كان يتعبد فيه قپل واش يعنى به بيت قپل و هناك شجرة عظيمة عالية اسمها شاك ، فقعدت الشهزادكية المذكوره تحت تلك الشجرة فى الظل ، ثم مضوا الى خدمة الشيخ قپل واش ، فقالوا له : إن أجازلنا الشيخ و أذن ننزل ههنا ، و فى مجاورته