س 5 : تو : . . . به دو ندهيم بدان شرط دختر را بخواست و از آن دختر پسرى شد ؛ ع : فقبل الوزير و الجماعة شرطه ، و عقدوا النكاح على هذا الشرط ، و حملوا الابنة الى حضرة السلطان ، فلما اتصلت الابنة بخدمة السلطان ولدله منها ابن كالبدر الطالع و النور الساطع . س 6 : تا : وزرا بازگشتند و بدان شروط دختر را بخواستند . س 6 تا 14 :
« وزيران اين شرايط . . . بلكه تنها بردند » ندارد . س 8 و 9 : تا ، سل : پسرى آمد چون ماه تابان و آفتاب درخشان چون به حد بلوغ و رشاد رسيد مادرش به وزرا گفت . س 9 : با :
حسن و جمال . س 10 : با : به سرحد . س 11 : ا : [ من ] ندارد ، از نسخهء با گرفته شد .
س 11 : با : شرط كرده بوديد . س 12 : با : چگونه گذارند . س 12 : تا : اين همه پسر بزرگتر كه هستند چگونه بگذراند كه او پادشاه باشد . س 12 و 13 : با : موجب اين شرط پسران را . س 14 : با ؛ . . . و الطاعه گفتند و پيش . س 16 : با : باتّفاق پادشاه .
س 16 : با : مرفه الحال باشد . س 17 : با : جانب ما بندگان . س 17 : با : پريشان است ما جلاى . س 18 : با : تنها بيرون روند . س 19 : تا : با خود بزند بلى تنها بردند .
س 18 و 19 : تو : و آن پسران را بى حشم و خدم با زن و فرزندان بيرون كردند .
س 20 تا 24 : تو : « پسران پادشاه به . . . و هامون مىپيمودند » ندارد . س 24 : تو : « از روزها در حين مسافرت » ندارد . س 24 : تا : روزى به بيابانى رسيدند پيرى را .
س 24 : تو : پيرى ديدند به عبادت مشغول قبل نام و معبد جاى خود را قبله و اس مىخواند يعنى خانهء قبل . س 2 تا 21 : ع : فلمّا بلغ الغلام ، و صار رشيدا قالت امّه للوزير الذى جاء فى خطبته : أنت كنت شرطت مع والدى أن ابنى يكون هو السلطان و هؤلاء اخوته كلّهم أكبر منه ، فكيف يمكّنون ولدى من ان يكون سلطانا ينبغى لكم أن تجتهدوا فى إبعاد هذه الأولاد الى بلاد شتّى ، فعرضت الوزراء هذا الحديث على رأى السلطان ، فلما سمع الأولاد هذا الخبر جاؤا الى حضرة والدهم ، فقالوا : ينبغى للسلطان أن يستريح من جهتنا ، و يرفه خاطره ان كان تكدّر خاطره من جهتنا ، فإنّا نختار جلاء الوطن و احتمال مشاق السفر على إلاقامة حيث إقامتنا تشوّش خاطر السلطان .
جامع التواريخ ( تاريخ هند و سند و كشمير ) ( فارسى ) — صفحة 294
مساهمون: محمد روشن
ص٢٩٤