فصل [ چهاردهم ] [ در مرتبهاى كه ميان انسان و فريشتگى است ]
[ مىگويد كه در اين مرتبه جماعتى باشند كه در عظمت و حشمت خود پايهء بلند و ارجمند دارند ، چون پادشاهان جبّار قهّار كه بر رنجش و كوشش قادر باشند . و از آن طايفه كسى كه متّقى و پرهيزگار باشد ، و از خودبينى و خويشتن آرايى دور بود به بهشت شامورمهارارك كاتل ( 1 ) ، و آن محلّ و موضع كواكب است .
ديگر كسى كه مادر و پدر را نيكو تعهّد كند و راد [ و ] آزاد باشد ، و بردبار و متحمّل و با وقار ، و از خلاف و خصومت مجتنب ، به بهشت دوم رود .
ديگر كسى كه از گفتوگوى و جستوجوى خلايق دور باشد ، و طريق انزوا و تجريد ورزد ، او به بهشت يام ( 2 ) رود .
ديگر كسى كه علوم حقيقى و دانشهاى يقينى بسيار آموخته باشد و خير فراوان كند و ديگران را به خير و رغبت تحريض كند ، او به بهشت ديگر رود كه آن عالم ملك است و فريشته .
ديگر آن كس كه قانع و بردبار بود ، و عزّت نفس دارد و با مردم به اخلاق حميده و سير مرضيّه زندگانى كند ، و علوم داند ، او به بهشت پرى رمتوش ( 3 ) رود . حاصل كردار نيك و بد شمّهاى گفتيم . روندگان و سالكان را از معاد آخرت آگاهانيديم بدرستى و راستى . ثمرهء تخم نيكى هم نيكى است و ثمرهء تخمبدى هم بدى ؛ و هميشه [ برگ 52 با ] از پيرى و بيمارى و مرگ ياد كن و بدان كه از دوست و دشمن و خير و شرّ و زن و فرزند و جمله اسباب عن قريب
هامش
( ( 1 ) .C turmah r jika)
( ( 2 ) .Tr yastrim ? s ? a)
( ( 3 ) .Parairmitavas ?)