تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع التواريخ ( اسماعيليان ) ( فارسى ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧

ذكر نوبت دولت و جلوس نور الدّين محمّد بن الحسن داعى پنجمين

چون حسن به دست [ حسن ناماور كشته شد ] پسر او [ نور الدّين ] محمّد نام كه به زعم ايشان نصّ امامت بر او كرده بود ، نوزده ساله بود كه به جاى پدر بنشست . و او حسن بن ناماور را با تمامت اقرباى او از مرد و زن و كودك كه بقاياى قبيلهء آل بويه بودند در آن ديار به عقوبت مثله بكشت ، و اصل و نسل بويه منقطع گردانيد . و اين محمّد در اظهار آن دعوت قيامت از پدر غالىتر بود ، و در اظهار امامت مصرّتر ، و دعوى حكمت و علم فلسفه كردى ، و در فصول و اصول كه نوشته است و گفته اصطلاحات فلاسفه درج مىكرده است ، و به ايراد نكت بر سباقت سياقت سخن حكما تسوّق و تنوّق مىنموده ، و الفاظ و معانى كلام او در عربيّت و حكمت و تفسير و اخبار و انشا و اشعار بسيار است ، در اين مختصر آوردن تطويلى بلاطايل بود . [ و او ] معاصر امام فخر الدّين رازى بوده رحمة اللّه عليه . و امام [ فخر الدّين ] در شهر رى بعد ما كه از آذربيجان بازگشته بود به درس و فايده فرمودن طلبهء