از او باونديان منقاد و تابع مغول شدند . در سال 750 پس از قتل هشتمين امير اين خاندان ( فخر الدوله حسن بن كيخسرو ) آل باوند انقراض يافت و امارت طبرستان به « افراسيابيان مازندران » رسيد ( دائرة المعارف فارسى ) .
محمود بن احمد بن عبد السيد بن عثمان ابو حامد جمال الدين بخارى حصيرى رئيس حنفيان در محلهء حصيربافان بخارا در 546 ه . ق متولد گشت و در 637 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل حصيرى ) .
ملك الناصر صلاح الدين داود بن الملك المعظم عيسى بن محمد بن ايوب ( 603 تا 656 ه .
ق ) فرمانرواى كرك و يكى از شعراى اديب بود . به مرض طاعون در دمشق وفات يافت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ملك الناصر ) .
ابن الدبيثى ابو عبد الله محمد بن ابى المعالى سعيد . اصل او از گنجه بود و پدران او به واسط هجرت كردند . مولد ابن دبيثى واسط است . در فقه و تاريخ استاد بوده . دبيثا نام قريهاى است به واسط و دبيثى منسوب به آن قريه است . حبيب السير وفات او را به سال 632 آورده است .
( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن دبيثى ) .
ابن مستوفى شرف الدين ابو البركات مبارك بن احمد اربلى مورخ ، اديب و شاعر . مولد او به اربل بود و همانجا پرورش يافت و ملك معظم مظفر الدين فرماندار اربل در 629 او را وزارت خويش داد . پس از وفات او آنگاه كه مستنصر خليفه ، اربل را به تصرف آورد انزوا گزيد و وقتى كه مغولان اربل را فتح كردند ( 634 ) او به موصل هجرت كرد و تا آخر عمر آنجا بود . مولد او به سال 564 و وفات او در 637 بوده است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن مستوفى ) .
ابن اثير ضياء الدين ابو الفتح نصر الله ( 558 تا 637 ) پس از فراگرفتن شعر و ادب در موصل ، به خدمت صلاح الدين ايوبى پيوست و ملك افضل نور الدين پسر صلاح الدين او را از پدر بخواست و وزارت خويش داد . آنگاه كه دمشق از ملك افضل منتزع گشت پس از مقاسات رنجهاى بسيار به خدمت انشاى ملك القاهر ناصر الدين محمود بن مسعود منصوب گشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن اثير ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 389
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٨٩