مغول مطيع چنگيز شد و از طرف شمال ، ممالك او طرف تعرض اين جماعت قرار گرفت .
سلطان محمد از مقابل اين سيل هولناك گريخت و بالاخره در سال 617 در يكى از جزاير درياى مازندران جان سپرد ( طبقات سلاطين اسلام ، ص 160 و لغت نامهء دهخدا ، ذيل علاء الدين ) .
ابن هبل مهذب الدين ابو الحسن على بن احمد طبيب . مولد او به بغداد به سال 515 بود و در مدرسهء نظاميه فقه و نحو فراگرفت سپس به تحصيل طب پرداخت و سفرى به ارمنستان كرد و پادشاه ارمن به شهر اخلاط ، وى را طبيب خاص خويش كرد . در آنجا ثروت بسيار اندوخت و به ماردين بازگشت و به خدمت بدر الدين لؤلؤ رسيد و در 75 سالگى نابينا شد و به سال 610 درگذشت . . . ( لغت نامهء دهخدا ) .
مطرزى به سال 538 در جرجانيه متولد شد . در لغت نامهء دهخدا به نقل از ابن خلكان فوت وى به روز سه شنبه 21 جمادى الاولى سال 616 نوشته شده است . در معجم المؤلفن نيز تولد او 538 و فوتش را در 610 نوشته است ( ج 5 ، ص 232 و ج 13 ، ص 71 ) .
صلاح الدين ايوبى يوسف بن محمد بن ايوب مكنى به ابو المظفر و ملقب به صلاح الدين آخرين فرد از ايوبيان يمن است . وى به سال 597 قمرى متولد شد و به سال 612 بر زبيد و تهامه و تعز و صنعا دست يافت و به سال 626 هجرى قمرى درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
عبد القادر بن عبد الله بن عبد الله الرهاوى الحرانى الحنبلى ( ابو محمد ) ( 536 تا 612 ه ) حافظ ، محدث ، جهانگرد ، فريضه ( ارث ) شناس و رياضيدان اهل جزيره بود كه در رها زاده شد و در موصل پرورش يافت . سرانجام در 2 جمادى الاولى در حران از دنيا رفت ( معجم المؤلفين ، ج 5 ، ص 292 ) .
زيد بن الحسن بن زيد . . . الكندى البغدادى الحنفى ( تاج الدين ، ابو اليمن ) مقرى ، نحوى ، اديب ، شاعر ، لغوى ، محدث و حافظ كه در 20 شعبان 520 در بغداد زاده شد و 6 شوال 613 در دمشق درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 4 ، ص 189 ) .
محمد بن ابراهيم بن ابى الفضل السهلى الجاجرمى الشافعى ( معين الدين ، ابو حامد ) ساكن نيشابور كه در رجب 613 در همين شهر درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 8 ، ص 212 ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 381
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٨١