خواجه عبد الخالق غجدوانى از مشاهير متصوفهء قرن ششم ( و هفتم ) و شاگرد خواجه عارف ريوگروى بوده است ( لغت نامهء دهخدا ) .
نجم الدين كبرى از مشاهير عرفا و صوفيه است كه به جهت شهرت غنى از معرفى است . در فتنهء مغول كشته شد اما در سال كشته شدنش تاريخهاى 610 و 618 نيز گفته شده است .
روزبهان بقلى نسوى شيرازى مشهور به شيخ شطاح از عارفان و دانشمندان بزرگ قرن هفتم هجرى است . در ابتداى كار به عراق و شام و حجاز سفر كرد و در سماع صحيح بخارى از حافظ سلفى با شيخ ابو النجيب سهروردى در ثغر اسكندريه شريك بود و از شيخ سراج الدين محمود بن خليفه خرقه پوشيد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل روزبهان ) . در لغت نامهء دهخدا فوت وى را به تاريخ 606 نوشته است .
موفق الدين ابو محمد عبد الله بن احمد بن محمد بن قدامه دمشقى محدث و فقيه حنبلى .
مولد او در 541 به دمشق و وفات در 620 . براى كسب علم سفرهاى بسيار كرد و سپس در بغداد اقامت گزيد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن قدامه ) .
لر كوچك يا خورشيديان سلسلهاى از اتابكان و فرمانروايان لرستان كه در فاصلهء سالهاى بين 580 تا 1006 در قسمتهاى شمالى و غربى لرستان حكومت مىكردهاند و پايتخت آنها خرم آباد بوده است . امراى اين سلسله از اعقاب شجاع الدين خورشيد لر - مؤسس سلطنت لر كوچك - بودهاند و ظاهرا چون خراجگزار خلفاى عباسى بودهاند و خراج قلمرو آنها تعلق به دار الخلافه داشته عباسى ناميده شدهاند . آخرين فرمانرواى لر كوچك ، شاه وردى نام داشته كه در زمان شاه عباس اول صفوى در 1006 مقتول شده است و هر چند بعد از او باز شاه عباس اول صفوى بعضى از امراى اين سلسله را در اين حدود امارت داده است حكومت آنها ديگر استقلال واقعى نداشته است . روى هم رفته در طى مدت 426 سال در منطقهء لر كوچك 24 تن فرمانروايان مستقل و نيمه مستقل حكومت كردهاند كه غالب آنها لااقل اسما خراجگزار خليفهء عباسى و سپس ايلخانيان و عاقبت خراجگزار صفويه شدهاند ( دائرة المعارف فارسى ) .
آل براق يا قراختائيان كرمان يا قتلغ خانيه عنوان سلسلهاى از امراى قراختائى است كه از سال
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 384
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٨٤