بود . به سال 541 قمرى متولد و به سال 600 به مصر درگذشت ( الاعلام زركلى ، ج 2 ، ص 532 ) .
على شميم حلى مشهور به « شميم » اديب و نحوى و لغوى و شاعر بود . در سال 511 متولد شد و از بغداد به دياربكر و شام رفت سپس در موصل مسكن گزيد و در آنجا به سال 601 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل على شميم ) .
قطب الدين آيبك ، امير ترك و عامل معز الدين محمد سام در لاهور و دهلى . معز الدين بعد از پيروزى سال 592 خود در هند ، امور آنجا را به وى سپرد . در سال 602 پس از كشته شدن معز الدين ، قطب الدين مقر خود را از حومهء دهلى به لاهور منتقل كرد و در آنجا قدرت را به دست گرفت . قطب الدين بر اثر حادثهاى در هنگام چوگان بازى در لاهور درگذشت ( دائرة المعارف فارسى ، ذيل قطب الدين ) .
شهاب الدين غورى نام ابو المظفر سام بن حسين چهارمين نفر از پادشاهان غور است كه در خراسان حكومت مىكرد و تا حدود سال 602 هجرى قمرى در حيات بود . مدت امارت او چهل سال و مدت سلطنتش چهار سال طول كشيد ( تاريخ گزيده ، چاپ دكتر عبد الحسين نوائى ، ص 406 ) .
غياث الدين كيخسرو اول ، ششمين نفر از سلجوقيان روم است كه در روم و قونيه حكومت مىكردند . پسر قليج ارسلان و وليعهد او بود . به سال 578 هجرى قمرى پس از مرگ پدرش به تخت نشست . چند سال بعد برادر بزرگ او ركن الدين سليمان شاه بر ضد او قيام كرد و غياث الدين مقاومت نتوانست و به قسطنطنيه گريخت و پس از بيست و سه سال در سال 603 هجرى قمرى برادرش مرد و او به ملك موروث رسيد . اين بار پس از شش سال حكومت در 609 هجرى قمرى هنگام جنگ با صليبيان در لاذقيه كشته شد ( لغت نامهء دهخدا ) .
ختائيان يا گورخانيان سلسلهاى از شاهان ماوراء النهر از طايفهء قراختاى بودند كه از حدود 519 تا حدود 607 ( يا 612 ) هجرى قمرى در حدود كاشغر و بلاد شرقى ماوراء النهر حكومت كردهاند و مركز حكومتشان شهر بلاساغون بوده و بلاد اوزجند و ختن را نيز در تخت تصرف داشتهاند . نام عمومى شاهان اين سلسله گورخان يا گوركان بوده و اين نام را « اورخان »
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 378
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٧٨