ابراهيم بن قريش بن بدران عقيلى ششمين از سلاطين بنى عقيل در موصل . به زمان سلطنت برادرش مسلم مدتى دراز محبوس بوده پس از وفات مسلم ، بنى عقيل در سال 477 وى را از زندان مستخلص و به سلطنت برداشتند . ابراهيم تا 482 حكومت كرد . در آن سال ملكشاه سلجوقى او را دستگير و در قلعهاى زندانى كرد و مملكت او به ضبط فخر الدوله بن جهير عامل ملكشاه درآمد . پس از وفات ملكشاه ، تركان خاتون زوجهء او ابراهيم را آزاد كرده موصل را به او واگذاشت . تتش برادر ملكشاه كه صاحب شام بود هوس تسخير عراق و قصد بغداد كرد . ابراهيم از عبور وى از موصل مانع گرديد . تتش با آق سنقر صاحب حلب بر او هجوم برده و سىهزار لشكر ابراهيم را شكست داده او را اسير كرده در 486 به قتل رسانيد ( لغت نامهء دهخدا ) .
قسيم الدوله ابو سعيد حاجب آق سنقر بن عبد الله يكى از غلامان ترك ملكشاه بود كه در حلب از جانب تتش حكومت داشت ( 478 تا 487 ) و در آخر كار بر تتش قيام كرد و اسير شد . او پدر اتابك عماد الدين زنگى سر سلسلهء اتابكان موصل و حلب است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل آق سنقر ) و نيز رجوع شود به پاورقى بنى آق سنقر .
مستظهر بالله احمد بن عبد الله المقتدى بيست و هشتمين خليفهء عباسى است . وى به سال 470 ه . ق متولد شد و در سال 487 بعد از فوت پدرش به خلافت نشست و به سال 512 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابن ماكولا ابو نصر على بن هبة الله . اصل او از جرفادقان يكى از اعمال اصفهان و يكى از فضلاى مشهور است . حديث بسيار شنود و مصنفات نافعه داشت . ولادت او به عكبرا به سال 421 بوده و غلامان او وى را به جرجان بكشتند . تاريخ قتل او را در 486 و 479 و 475 نيز نوشتهاند . در محل مرگ او نيز اختلاف است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن ماكولا ) .
ابن خيرون ابو الفضل احمد بن حسن بغدادى باقلانى محدث است . وفات او در 488 به هشتاد و چهار سالگى بود ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابن عباد معتمد على الله ابو القاسم محمد بن معتضد بالله ( 431 تا 488 ه . ق ) از امراء و ملوك اندلس در نواحى اشبيليه و قرطبه حكمرانى داشته . پس از وفات پدر خويش در اشبيليه به
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 343
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٤٣