جانب حلب رفت و آنجا را هم از دست والى سلجوقى آنجا گرفت . . . ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو نصر ابن الصباغ عبد السيد بن محمد ( 400 تا 477 ه . ق ) فقيه شافعى اهل بغداد كه در آغاز گشايش مدرسهء نظاميه ، بر كرسى تدريس اين مدرسه نشست و در پايان عمر ، نابينا شد ( الاعلام ، ج 4 ، ص 132 ) .
ابو على فارمدى فضل بن محمد طوسى از اكابر عرفاى قرن پنجم هجرت است كه سكونتش در ديهى فارمد نام از اراضى طوس و شيخ الشيوخ بلاد خراسان بوده ( ريحانة الادب ، ذيل ابو على فارمدى ) .
ابن عمار ابو بكر محمد شاعر اندلسى به مائهء پنجم هجرى . در جوانى به خدمت معتمد به معتضد حكمران اشبيليه پيوست و معتضد او را به تهمت اغراء و اغواء معتمد به اعمال زشت نفى كرد و آنگاه كه معتمد به جاى پدر نشست ابو بكر را طلب كرد و وزارت داد . ابن عمار رقيب خود ابن زيدون را از دربار معتمد اخراج و زمام امور مملكت را به دست گرفت و سپس از سوى معتمد مأمور فتح مرسيه شد و چون آن شهر بگرفت طغيان و دعوى استقلال كرد . ابن رشيق او را از اين شهر براند و وى به يكى از قلاع پناهيد . ابن مبارك كوتوال قلعه او را دستگير و نزد امير اشبيليه فرستاد و او به سال 479 به قتل ابن عمار فرمان داد ( لغت نامهء دهخدا ) .
بنى ارتق يا ارتقيه سلسلهاى بود كه از سال 495 تا 712 در دياربكر حكومت كرد ( طبقات سلاطين اسلام ، ص 148 ) .
ابو سعد عبد الرحمن بن مأمون النيسابورى المعروف بالمتولى ( 426 تا 478 ه . ق ) فقيه متكلم و اصولى كه در نيشابور زاده شد و در مدرسهء نظاميهء بغداد به تدريس پرداخت و در بغداد درگذشت ( الاعلام ، ج 4 ، ص 98 ) .
ابو معشر عبد الكريم بن عبد الصمد بن محمد القطان الطبرى الشافعى ( م 478 ه . ق ) كه در قرائات و تاريخ قاريان تخصص داشت . شيخ مكه بود و در همين شهر درگذشت ( الاعلام ، ج 4 ، ص 177 ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 340
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٤٠