بردسير را محاصره كرد . عاقبت چون سلطان شاه پذيرفت كه در خطبه نام ملكشاه را مقدم دارد و در وقت ضرورت نيز از فرستادن سپاه به خدمت ملكشاه مضايقه نكند ملكشاه نيز استقلال كرمان و خاندان قاورد را قبول كرد و با مصالحه در محرم 473 از كرمان به اصفهان بازگشت .
سلطان شاه به بيمارى استسقا درگذشت ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو الفتيان محمد بن سلطان بن محمد بن حيوس يكى از شعراى شامى و صاحب ديوانى بزرگ است . وى را در حق آل مرداس مدايح بسيار است . به سال 394 به دمشق متولد شد و در شوال سال 464 به حلب رفت و به خدمت آل مرداس پيوست و در همان شهر به سال 473 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو الفتيان ) .
ابو الوليد الباجى سليمان بن خلف بن سعد التجيبى القرطبى ( 403 تا 474 ه . ق ) فقيه بزرگ مالكى مذهب و راوى اهل باجه (
Beja
) در اندلس كه پس از مدتها سفر به اندلس بازگشت و بر كرسى قضاوت نشست ( الاعلام ، ج 3 ، ص 186 ) .
ابو الحجاج يوسف بن سليمان بن عيسى الشنتمرى الاندلسى معروف به اعلم ( 410 تا 476 ه . ق ) اديب و لغوى كه در سانتاماريا زاده شد و به قرطبه رفت . در پايان عمر نابينا شد و در اشبيليه درگذشت ( الاعلام ، ج 9 ، ص 308 ) .
ابو عبد الله محمد بن شريح بن احمد الرعينى الاشبيلى ( 392 تا 476 ه . ق ) قرائت آموز اهل اندلس كه در ماه شوال درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 10 ، ص 66 ) .
سليمان بن قتلمش يا سليمان شاه اول سلجوقى ( متوفاى 479 ه . ق ) از امراء و بزرگان سلجوقى و مؤسس سلسلهء سلاجقهء روم . الب ارسلان بعد از قتل قتلمش به اشارت خواجه نظام الملك وى را سپهسالار شام كرد و او در آنجا كر و فرى داشت . ملكشاه سلجوقى هم ولايت شام و دياربكر را به دو داد . سليمان نخست با خصومت امراى شام مواجه شد و با آنها جنگ كرد و مخصوصا بعد از واقعهء ملازگرد در بلاد آسياى صغير كر و فرى كرد و قونيه و بعضى قلاع و بلاد ديگر را تسخير نمود . چندى بعد در 477 ه . ق انطاكيه را هم به نام ملكشاه فتح كرد و چون اين شهر سالها بود كه در دست روم بود فتح آن مورد توجه بسيار واقع شد . بعد از چندى سليمان به