فال و زايجه ارتزاق مىكرد . سپس منطق و طب آموخت و در هيچيك براعتى به دست نكرد معهذا در نزد عامهء عصر خويش شهرتى داشته است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن رضوان ) .
ابو اسحاق ابراهيم بن على الانصارى الحصرى ( م 453 ه . ق ) اديب نقاد اهل قيروان ( الاعلام ، ج 1 ، ص 44 ) .
مستنصر بالله محمد بن على هشتمين از خلفاى فاطمى در مصر . وى به سال 420 در اين سرزمين متولد شد و در سال 427 بعد از درگذشت پدرش با وى بيعت كردند و چون در اين هنگام طفل بود كارهاى مملكت نخست به دست ابو القاسم على بن احمد جرجرائى بود سپس به دست مادر مستنصر افتاد . در عهد او اوضاع مملكت مغشوش گشت و مدت هفت سال قحطى و گرسنگى شديدى پديد آمد . وى به سال 487 درگذشت . او كسى بود كه ناصر خسرو حجت خراسان از او در اشعار خود به عنوان امام اسماعيليه فراوان ياد مىكند ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابو عبد الله محمد بن سلامة بن جعفر القضاعى ( م 454 ه . ق ) مورخ ، مفسر و دانشمند شافعى كه در روزگار حكومت فاطميان در مصر ، كاتب وزير ، على بن احمد جرجرايى بود و در مصر درگذشت ( الاعلام ، ج 7 ، ص 16 ) .
ابو الطاهر اسماعيل بن خلف بن سعيد الانصارى السرقسطى ( م 455 ه . ق ) متخصص در قرائات و اهل اندلس بود . كتاب « العنوان فى قرائات السبعة » نوشتهء اوست ( الاعلام ، ج 1 ، ص 310 ) .
عميد الملك كندرى ابو نصر منصور بن محمد ( 415 تا 456 ه . ق ) از رجال اوايل عهد سلجوقى و اولين وزير مشهور ( و به قول بعضى از مورخين اولين وزير ) سلاجقه . در قريهء كندر از توابع نيشابور متولد شد . عميد الملك در يكى از سفرهاى طغرل بيك سلجوقى به نيشابور به خدمت وى پيوست بعدا طغرل او را حكومت خوارزم داد . وى در خوارزم عصيان كرد و به امر طغرل او را خصى كردند . پس از آن با وى بر سر لطف آمد . در 447 كه طغرل به بغداد رفت عميد الملك با وى همراه بود . وى ظاهرا در 448 وزارت طغرل يافت . در دورهء الب ارسلان نيز وزارت داشت ولى اين وزارت ديرى نپائيد و در سال 456 به سعايت خواجه نظام الملك
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 333
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٣٣