محمد بن احمد بن محمد عبادى هروى ملقب به قاضى ابو عاصم از پيشوايان و متقيان صاحب نظر بود . فقه را در هرات و نيشابور آموخت و كتابهائى در فقه تأليف كرد . حديث نيز روايت مىكرد . وى به سال 375 متولد شد و به سال 485 درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل عبادى ) .
ابو يعلى محمد بن الحسين بن محمد الفراء ( 380 تا 458 ه . ق ) دانشمند روزگار خويش در اصول و فروع و فنون گوناگون بود . اهل بغداد و از مقرّبان قادر و قائم بالله عباسى بود كه از سوى قائم بر كرسى قضاوت دار الخلافه ، حريم ، حران و حلوان نشست . . . ( الاعلام ، ج 6 ، ص 331 ) .
ابو اسحاق جمال الدين ابراهيم بن على بن يوسف فيروز آبادى شيرازى ( 393 تا 476 ه . ق ) فقيه معروف شافعى . مولد او فيروز آباد بود و به سال 410 براى كسب علم به شيراز رفت آنگاه به بصره شد و قرائت حديث كرد و در سال 415 رهسپار بغداد گشت و نزد ابو الطيب طبرى قاضى به استفاده مشغول شد و مدتى مصاحب وى بود . پس از آن كه مدرسهء نظاميه در بغداد بنا شد تدريس آنجا را به وى واگذار كردند و تا آخر عمر در آنجا به درس اشتغال داشت . او اولين مدرس رسمى مدرسهء نظاميه است و قبل از وى ابن صباغ بيست روز بدانجا تدريس كرده بود ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو اسحاق شيرازى ) .
ابو الحسن على بن الحسين السغدى ( م 461 ه ) فقيه حنفى كه اهل سغد و ساكن بخارا بود .
قاضى اين شهر شد و رياست حنفيان به دو رسيد . در بخارا درگذشت ( الاعلام ، ج 5 ، ص 90 ) .
ابو على الحسين بن محمد بن احمد المروزى الشافعى ( م 462 ه . ق ) فقيه و اصولى كه در 23 محرم در مرو رود درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 4 ، ص 45 ) .
ارمانوس سردار قيصر روم در جنگ با الب ارسلان سلجوقى در سال 463 بود . براى اطلاع بر ماجراى حملهء ارمانوس به بلاد اسلام و عاقبت آن كار رجوع شود به كتب مربوطه از جمله كامل ابن اثير و لغت نامهء دهخدا .
ابو بكر احمد بن على بن ثابت خطيب بغدادى معروف به حافظ شرق ( 392 تا 463 ه . ق ) حافظ معروف حديث ، فقيه ، مورخ و اديب عرب . اصلا از مردم حوالى بغداد بود . در طلب
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 335
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٣٥