طوسى معزول و مقتول شد ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن حزم ابو محمد على بن احمد الظاهرى ( 384 تا 456 ه . ق ) يكى از پيشوايان اسلام و دانشمند اندلس در روزگار خود بود . بسيارى از مردم اندلس پيرو مذهب او و معروف به « حزميه » بودند . در قرطبه زاده شد و امر وزارت و تدبير مملكت از آن او و پدرش بود كه او كناره گيرى نمود و به دانش و نگارش پرداخت ( الاعلام ، ج 5 ، ص 59 ) .
شهاب الدوله ابو الفوارس قتلمش بن اسرائيل ( م 456 ه . ق ) از رؤساى خاندان سلجوقى و حاكم دامغان و گرد كوه در آغاز عهد سلاجقه پسر اسرائيل بن سلجوق بود . وى بعد از گرفتارى پدرش به دست سلطان محمود غزنوى با ميكائيل عم خويش و طغرل بيك و جغرى بيك و ديگر بنى اعمام در استخلاص او كوشيد و بعد از شكست غزنويان و استيلاى سلاجقه بر خراسان و عراق ، طغرل بيك حكومت گرگان و دامغان به دو داد . قتلمش بعد از طغرل بيك ، با جانشين او الب ارسلان به منازعه برخاست و لشكر كشيده رى را محاصره كرد . در جنگى كه نزديك گرد كوه بين فريقين اتفاق افتاد به سبب خطاى اسب خويش كشته شد و لشكرش مغلوب و منهزم شدند ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابن برهان ابو القاسم عبد الواحد على بن عمران اسدى عكبرى ( وفات در 456 ) در تاريخ و ادب و لغت ماهر و در نجوم نيز دست داشت . پيوسته سر برهنه بود و با زهد روزگار مىگذرانيد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن برهان ) .
ابو بكر احمد بن حسين بن على بيهقى خسرو گردى . معروف به امام بيهقى ، حافظ و محدث و فقيه شافعى . او به دعوت اهل نيشابور در آن شهر متوطن گشت و هم بدانجا در سنهء 458 درگذشت . مولد او خسرو گرد به سال 384 بود ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابو بكر بيهقى ) .
ابن سيده ابو الحسن على بن اسماعيل لغوى اديب و خطيب اندلسى در شهر مرسيه متولد و مانند پدر ضرير ( كور ) بود . لغت را از پدر خود و ساير اساتيد فرا گرفت و در دربار مجاهد بن عبد الله عامرى و پسرش موفق منزلتى داشت . وفات او به سال 458 اتفاق افتاد ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن سيده ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 334
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٣٤