ايرانى بود . وفاتش در بغداد بوده است ( لغت نامهء دهخدا ) .
ابو سعد احمد بن محمد بن احمد الانصارى الهروى المالينى ملقب به طاووس الفقرا ( م 409 ه و به روايتى 17 شوال 412 ) محدث ، حافظ و صوفى كه در خراسان ، حجاز ، شام و مصر دانش اندوزى كرد و گويا در مصر درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 2 ، ص 71 ) .
ابو عبد الله محمد بن احمد بن محمد معروف به غنجار ( 337 تا 412 ) مورخ اهل بخارا كه تاريخ بخارا از اوست ( الاعلام ، ج 6 ، ص 205 ) .
ابو عبد الرحمان محمد بن حسين سلمى نيشابورى ( 325 تا 412 ه . ق ) صوفى و عارف مشهور اواخر قرن چهارم و اوايل قرن پنجم . وى در عهد خويش از مشاهير علما و صوفيه به شمار مىآمد و صاحب احوال و مقامات بود . وفاتش در نيشابور اتفاق افتاد . تصنيفات وى ظاهرا از صد متجاوز بوده است ( دائرة المعارف فارسى ) .
صريع الدلاء على بن عبد الواحد شاعرى است از مردم بغداد ، به مصر آمد و الظاهر لاعزاز دين الله را بستود و به سال 412 هجرى درگذشت ( لغت نامهء دهخدا ) .
آل نجاح طايفهاى از سلاطين اسلام بودند كه از 412 تا 553 در زبيد حكم راندند و توسط بنى مهدى منقرض شدند ( لغت نامهء دهخدا ) .
سلطان الدوله ابو شجاع ديلمى ( م 415 ه . ق ) پنجمين پادشاه از سلسلهء آل بويه در فارس و پسر بهاء الدولهء ديلمى بود . بعد از فوت پدر در فارس ( به سال 403 ) به سلطنت نشست و عراق و اهواز را نيز داشت ، برادرش قوام الدولهء ديلمى كه فرمانرواى كرمان بود بر او شوريد و نزد محمود غزنوى رفت و با لشكر سلطان محمود ، كرمان و فارس را از سلطان الدوله گرفت اما سلطان الدوله از بغداد لشكر ديگرى آورد و فارس را از قوام الدوله گرفت ولى عاقبت وى را بخشيد و كرمان را به دو واگذاشت . در سنهء 411 برادر ديگرش شرف الدولهء ديلمى بر او شوريد و پس از چند جنگ سلطان الدوله عراق عرب را به شرف الدوله واگذاشت و فارس و اهواز براى او ماند . سلطان الدوله در شيراز وفات يافت ( دائرة المعارف فارسى ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 321
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣٢١