چند جنگ روى داد . آخر امير منتصر متوارى و كشته شد . ايلك خان يك چند نيز با سلطان محمود غزنوى بر سر تقسيم ممالك سامانيان جنگ كرد . عاقبت قرار شد ماوراء النهر از آن او باشد و خراسان و غزنه از آن محمود باشد ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو الفرج عبد الواحد بن نصر بن محمد المخزومى المعروف بالببغاء ( م 398 ه . ق ) شاعر مشهور و كاتب مترسل اهل نصيبين بود . به سيف الدوله پيوست و داخل موصل و بغداد شد .
همنشين شاهان و سران بود ( الاعلام ، ج 4 ، ص 328 ) .
قمامه : در همين سال بود كه حاكم بامر الله - فرمانرواى مصر - دستور ويران نمودن « بيعه قمامه » را - يعنى همان جايى در بيت المقدس كه مسيح دفن شده است - صادر كرد . . . ( كامل ابن اثير ، وقايع سال 398 و رجوع شود به قمامه در معجم البلدان و لغت نامهء دهخدا ) .
بديع الزمان همدانى ابو الفضل احمد بن حسين ( 358 تا 398 ه . ق ) شاعر و اديب و نويسندهء عربى نويس ، از مردم همدان بود و در آنجا تحصيل كرد . در 380 به رى رفت و به صاحب بن عباد پيوست ، سپس به جرجان و سرانجام به نيشابور رفت . آخر الامر به هرات رفت و در آنجا سكنى گزيد و در همانجا وفات يافت ( دائرة المعارف فارسى ) .
ابو بكر احمد بن على بن لال از مشاهير فقها و محدثين شافعيه از مردم رود راور ( قريهاى نزديك نهاوند ) بود . او به همدان هجرت كرد و منصب مفتى يافت و هم بدانجا به سال 398 درگذشت . ولادت وى به سال 308 بوده است ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن لال ) .
ابو نصر احمد بن محمد بن الحسين بن على البخارى الكلاباذى ( 323 تا 398 ه ) محدث و حافظ كه در جمادى الآخر درگذشت ( معجم المؤلفين ، ج 2 ، ص 95 ) .
ابو العباس احمد بن محمد نامى از اكابر شعراء و ادباى نامى عرب كه اديب فاضل لغوى و از فحول عصر خويش و از خواص مداحين سيف الدوله و مقرب دربار او بوده است . وفات وى در 399 يا 370 يا 371 در حلب واقع شده است ( ريحانة الادب ، ذيل نامى ) .
خلف بن احمد ( 337 تا 399 ) از امراى معروف سلسلهء صفاريان در سيستان .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 315
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣١٥