است . كتاب نفيس تاريخ علماء الاندلس تأليف اوست ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابى فرضى ) .
سهل بن محمد بن سليمان صعلوكى مفتى نيشابور و يكى از علماى حديث بود . آنگاه كه بلاد ماوراء النهر در تصرف ايلك خان در آمد سلطان محمود غزنوى ، ابو الطيب صعلوكى را با تبركات هندوستان به ايلك خان فرستاد تا يكى از مخدرات خان را براى سلطان خطبه كند و ابو الطيب به ديار تركستان شد . ايلك در تعظيم و تبجيل او چيزى فرو نگذاشت و خطبهء مواصلت در اوزكند بخواندند و خان ، سرپوشيدهء خويش به صحابت او به خدمت محمود فرستاد ( لغت نامهء دهخدا ) . فوت صعلوكى در لغت نامهء دهخدا نيامده و در اعلام زركلى در سال 387 آمده است .
ابن گچ ابو القاسم يوسف احمد بن يوسف بن گچ گچى دينورى يكى از ائمهء فقهاى شافعيه بود كه رياست علم و دنيا را به هم داشته است . به قصد انتفاع از علم و استفادت از جودت نظر وى مردم از آفاق به دينور گرد آمدند . و او قضاء دينور داشت و كتب بسيار در فقه كرد . ابن گچ را نعمت و رفاه وافر بود و عياران دينورى به رمضان سال 405 وى را بكشتند ( لغت نامهء دهخدا ، ذيل ابن گچ ) .
ابن اكفانى عبد الله بن محمد بن عبد الله مدتى در شهر منصور و نواحى ديگر قضاوت نموده و اخيرا قضاوت تمامى بغداد و نواحى آن به دو مفوض گرديد و در سال 405 هجرى درگذشت ( ريحانة الادب ) .
ابن نباته ابو نصر عمر بن عبد العزيز بن نباتة السعدى ( و در لغت نامهء دهخدا : ابو نصر عبد العزيز بن عمر سعدى ) شاعر مشهور عرب ، مداح سيف الدوله بن حمدان و بعض اكابر و وزراى زمان خويش . او به سياحت بلاد شوق داشت و بسيار شهرها بگرديد و گويند در رى ابن عميد را مدح گفت . مولد او در 327 و وفات به سال 405 بوده است ( لغت نامهء دهخدا ) .
حاكم نيشابورى ابو عبد الله محمد بن عبد الله نيشابورى ( 321 تا 405 ه . ق ) حافظ و محدث و مورخ معروف متولد نيشابور در طلب علم به عراق و حجاز و ماوراء النهر سفر كرد و يك چند عهدهدار قضاى نيشابور بود و گاه به عنوان سفارت بين دربار سامانيان و آل بويه
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 317
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٣١٧