لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى )
« 1 » ، ( و من براى كسى كه توبه كند و ايمان آورد و عمل شايسته نموده و هدايت شود آمرزنده هستم ) .
و اين خطاب اگر چه عام است ، ولى از نظر سياق شامل ماجراى گوسالهپرستان مىشود ، يعنى توبهء حقيقى حتّى اگر براى گوسالهپرستان هم دست بدهد ، خداوند آن را مىپذيرد چون آمرزنده و مهربان است .
( 154 )
( وَ لَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ وَ فِي نُسْخَتِها هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ )
: ( پس زمانيكه غضب موسى فرو نشست ، لوحهها را برگرفت كه در مكتوب آنها براى كسانى كه از پروردگارشان مىهراسند هدايت و رحمتى بود ) ، ( رهبه ) به معناى ترس توأم با احتياط و احتراز از غضب مىباشد ، و معناى آيه روشن است و مىفرمايد : زمانيكه غضب موسى زايل شد ، الواح ، تورات را برداشت و در آنها براى اهل رهبة و خشيت كه از پروردگارشان تقوى دارند مايههاى هدايت و رحمت وجود داشت .
[ آيهء ( 160 - 155 ) انتخاب 70 نفر از بنى اسرائيل ، حضور در ميقات ، رحمت خدا عام و عذابش خاص است ]
( 155 )
( وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيَّايَ أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ أَنْتَ وَلِيُّنا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الْغافِرِينَ )
: ( و موسى از ميان قومش 70 مرد را براى وعدهگاه انتخاب كرد و چون به زلزله دچار شدند ، موسى گفت : پروردگارا اگر مىخواستى پيش از اين آنها و مرا هلاك مىكردى ، آيا تو ما را به جهت عملى كه عدهّاى نادان مرتكب شدهاند ، هلاك مىكنى ؟ اين جز آزمايش تو نيست و هر كس را بخواهى با آن گمراه مىكنى و هر كس را بخواهى هدايت مىنمايى ، تو سرپرست مايى ، پس ما را بيامرز و به ما رحم كن كه همانا تو بهترين
هامش
( 1 ) - سوره طه ، آيه 82 .