دردناك خواهد بود ) ، يعنى نهايت بهرهاى كه اين افراد بدعتگزار ممكن است ببرند ، بهره اندك و زايل دنيويست ، امّا در آخرت به سبب اين افترائات عذابى دردناك خواهند داشت .
[ آيهء ( 124 - 118 ) تحريم حلائل بر بنى اسرائيل ، ماجراى اصحاب سبت ، ابراهيم خود به تنهايى يك امّت بود ]
( 118 )
( وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا ما قَصَصْنا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ )
: ( و بر يهود آنچه را قبلا برايت نقل كرديم حرام نموديم ، ما به آنها ستم نكرديم ، بلكه خودشان به خود ستم مىكردند ) در اين آيه اشاره شده به آيه 146 سورهء انعام كه در آنجا خداوند هر حيوان ناخن دارى را بر يهوديان حرام كرده بود
( وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ . . . )
پس اين آيه در مقام دفع اشكال و شبهه احتمالى است كه شخصى بگويد ، حال كه محرمّات خوراكى منحصر در همان چهار مورد : ( مردار ، خون ، گوشت خوك و حيوانى كه به نام خدا ذبح نشده ) است و غير اينها همه چيز حلال مىباشد ، پس اين حرامهايى كه قبلا بر يهوديان حرام شده چيست ؟ و آيا اين امر ظلم بر آنها و نسخ در احكام الهى نيست ؟
لذا در جواب از اين شبههء مقدّر فرموده است ، اگر ما قبلا اين موارد را بر بنى اسرائيل حرام كرديم ، ظلمى در حقّ آنها واقع نشده ، بلكه آنها خودشان بر خود ظلم كردند ، يعنى پروردگارشان را عصيان نمودند و ما هم به عنوان عقوبت بعضى حلالها را بر آنها حرام كرديم « 1 » ، و اگر بعد از آن عصيان ، توبه مىكردند خدا هم از آنها مىگذشت و دوباره آن حرامها را برايشان حلال مىنمود ، چون خدا آمرزنده و مهربان است .
( 119 )
( ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ عَمِلُوا السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ أَصْلَحُوا
هامش
( 1 ) - در سورهء نساء آيه 156 مىفرمايد ،( فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ )، ( بواسطه ظلمهايى از يهود ، ما طيبّاتى را كه بر آنها حلال بود ، حرام كرديم ) .