دخالت ندارد ، و يا غذاها و لباسها كه سعى و تدبير انسان نيز در پيدايش آن مؤثر است .
آنگاه مىفرمايد : آيا به مصاديق باطل ( مثل بتها و الههها و اعتقاد به دختر داشتن خدا و نيز اعتقاد به احكامى كه پيشوايان گمراهى برايشان تشريع نمودهاند ) ، ايمان آورده و براى آن بتها سجده و خضوع مىكنند ، امّا نعمات الهى از قبيل ( همسر و فرزند و اولاد آنها ) را انكار نموده و كفران مىنمايند ؟ ، چون وجود همسر و فرزندان اساسى تكوينى است كه جامعهء بشرى و بقاء آن وابسته به آنست و در آن ، حكم تعاون و كمك ميان افراد بشرى محقّق مىشود و در كفران اين نعمت هلاكت جامعهء انسانى است .
يعنى اگر انسان نعمت تشكيل خانواده را كفران نمايد و به جاى آن روشهاى ديگرى براى زندگى برگزيند ، هيچ رابطهء ديگرى جايگزين آن نخواهد شد و جمعيّت بشر متلاشى گشته و هلاكت نوع انسان قطعى خواهد شد .
( 73 )
( وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَمْلِكُ لَهُمْ رِزْقاً مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ شَيْئاً وَ لا يَسْتَطِيعُونَ )
: ( و غير از خدا چيزهايى را مىپرستند كه براى آنها از آسمانها و زمين ابدا روزيى ندارند و نمىتوانند بدهند ) ، اين آيه عطف به محلّ جمله قبلى است ، يعنى مىفرمايد : مشركين نعمت خدا را كفران نموده و غير خدا را مىپرستند كه مالك هيچ رزقى براى آنها نيست ، يعنى نمىتواند به آنها روزى دهد و در آسمانها و زمين هم مالك هيچ چيز نيست و قادر بر روزى دادن هيچ موجودى نيز نمىباشد ، در اين آيه براى اثبات توحيد ربوبيّت از راه نعمتها وارد شده است .
( 74 )
( فَلا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثالَ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ )
: ( پس براى خدا مثلها نزنيد بدرستى كه خدا مىداند و شما نمىدانيد ) ، مىفرمايد حال كه دانستيد خداوند خالق و پروردگار شماست و با علم و قدرت خود به شما انواع نعم را بخشيده ، پس ديگر خداى سبحان را توصيف مكنيد و او را به غير او تشبيه ننماييد ، چون خداوند با خلق