آنهاست به سوى بهشت .
( 33 )
( هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ كَذلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ )
: ( آيا جز اين را انتظار دارند ، كه فرشتگان نزد آنها بيايند يا فرمان پروردگارت بيايد ؟ كسانى كه پيش از آنها بودند نيز چنين كردند ، و اين چنين نيست كه خداوند به آنها ظلم كرده باشد ، بلكه آنها خودشان به خود ستم كردند ) ، اين آيه در مقام تهديد است و مراد از آمدن ملائكه ، نازل شدن آنها براى عذاب دنيوى استيصال و منقرض كننده است و منظور از آمدن امر خدا ، قيام قيامت و روز جزا و انتقام الهى از آنها و يا روز يارى كردن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم بر عليه كفّار است ، امّا احتمال اوّل صحيحتر مىباشد ، به هر جهت در تأييد و تأكيد اين مطلب اضافه مىكند ، كسانى هم كه قبل از ايشان بودند ، مانند آنها عمل كردند ، يعنى حق را انكار و استهزاء نمودند و موجب نزول عذاب الهى شدند
( فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا )
« 1 » ، ( و عذاب آنچه كردند به آنها رسيد ) ، و اين نزول عذاب برايشان ، ظلمى از ناحيهء خداى متعال نبود ، بلكه ظلمى بود كه خود آنها به خويش كردند ، يعنى با استمرار بر شرك و انكار ، زمينهء نابودى خويش را فراهم نمودند و با آنكه خداوند به آنها مهلت داد ، ولى آنها بر كفر و ظلم خود اصرار ورزيدند تا آنجا كه عذاب الهى آنها را فرا گرفت .
( 34 )
( فَأَصابَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ )
: ( پس سزاى اعمال بدشان به آنها رسيد و عذابى كه آن را مسخره مىكردند بر آنها واقع شد ) ، يعنى آن عذابى كه به ايشان رسيد نتيجهء طبيعى اعمال پليدشان بود و سرانجام همان عذابى كه پيامبرانشان آنها را از وقوع آن بيم مىدادند ولى اينها آن را مسخره و استهزاء مىنمودند برايشان واقع و نازل شد .
هامش
( 1 ) - سوره نحل ، آيه 34 .