همانجا نازل گشته
( إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ )
« 1 » ، ( اين كتاب خواندنى گرانقدريست كه در كه در كتاب نهانى بوده است ) .
و يا
( بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ )
« 2 » ، ( بلكه آن خواندنى عظيم الشأنى است كه در لوح محفوظ بوده است ) .
( 2 )
( رُبَما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كانُوا مُسْلِمِينَ )
: چه بسا كه كافران دوست مىدارند كه اى كاش مسلمان بودند ) ، اشاره به آنست كه كفّار با وجود كفرشان به زودى از كفر خود پشيمان شده و آرزو مىكنند كه اى كاش در دنيا تسليم خدا شده و به پيامبر اسلام ايمان آورده بوديم ، امّا اين خواسته ، بعد از برچيده شدن بساط زندگى دنيوى ، ديگر سودى به حال آنان ندارد و آن زمان ديگر راهى به اسلام و ايمان نخواهند داشت .
( 3 )
( ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ الْأَمَلُ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ )
: واگذارشان تا بخورند و بهره ببرند و آرزوها آنها را به خود مشغول كند ، زود باشد كه بفهمند ) ، در اين آيه شريفه به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم دستور مىدهد كه دست از كفّار بردارد و آنها را رها كند تا در باطل خود سرگرم باشند و با آنها مجادله ننمايد و بگذارد تا در لذّات مادّى غوطهور باشند و آرزوها و تمنيّات نفسانى آنها را مشغول سازد ، چون اينها هيچ منطقى جز منطق چهارپايان و حيوانات ندارند و آنچنان انسانيّت خود را نزول دادهاند كه تمنيّات آنها در شكم و شهوت خلاصه شده و حال كه چنين است آنها لياقت اسلام را ندارند ، رهايشان كن تا سرگرم همان مسائل باشند و احتياجى به استدلال با آنها نيست ، چون حق سرانجام آشكار خواهد شد و خودشان به زودى حقيقت را آشكارا مىبينند و بعد از مرگ و عذاب اخروى تسليم حق خواهند شد ، امّا تسليمشان در آن روز هيچ سودى به حالشان ندارد .
هامش
( 1 ) - سوره واقعه ، آيه 78 ، 77 .
( 2 ) - سوره بروج ، آيه 22 ، 21 .