نياوردهاى كه مردم عليه تو قيام كنند و بخواهند آن را به زور خود باطل نمايند و تو نتوانى آن را حفظ كنى و نيز اين قرآن از جانب ملائكه نازل نشده تا تو در نگهدارى آن محتاج به يارى آنها باشى .
بلكه ما اين قرآن را به صورت تدريجى نازل كردهايم و خودمان نگهدار آن هستيم و آن را با وصف ذكر بودنش حفظ مىكنيم به گونهاى كه هرگز زيادت يا نقص و تغييرى در آن راه نمىيابد ، پس الف و لام بر سر ( ذكر ) الف و لام عهد است و مراد از ذكر فقط قرآن كريم است نه ساير كتب آسمانى و خداوند با اين آيه دلالت بر مصونيّت قرآن از تحريف مىنمايد .
[ آيهء ( 15 - 10 ) تسليت و دلخوش نمودن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم ]
( 10 )
( وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ )
: و به تحقيق ما پيش از تو پيامبرانى را در ميان امتّهاى پيشين فرستاديم ) ، آيه در مقام تسلّى خاطر رسول خداست كه از آزار و انكار كفّار ناراحت نباشد و بداند كه بشرهاى نخستين نيز مانند امروزيها بودهاند و آنان نيز در برابر آيات الهى استكبار ورزيده و به رسالت پيامبران از ناحيهء خدا احترام نمىگذاشتهاند و پيامبران را استهزاء مىكردهاند ، بنابر اين پيامبر نبايد اندوهگين و سرخورده شود .
( 11 )
( وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ )
: ( و هيچ رسولى به نزدشان نيامد جز اينكه او را مسخره كردند ) ، پس اين عادت و شيوهء جارى آنهاست ، و تو اى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم آسوده خاطر باش و بدان كه ما قرآن و ذكرى را كه بر تو نازل شده حفظ مىكنيم .
( 12 )
( كَذلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ )
: ( اينچنين قرآن را در دلهاى مجرمين نفوذ مىدهيم ( براى اتمام حجّت ) ) ، يعنى همانطور كه در برابر رسالت الهى ، مردم آن را رد كرده و انكار و استهزاء مىنمودند ما نيز اين ذكر قرآن را در دلهاى اين گنهكاران نفوذ داده و وارد مىكنيم تا حجّت بر آنها تمام شود .