[ آيهء ( 15 - 10 ) تسليت و دلخوش نمودن پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم ]
( 10 ) ( وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي شِيَعِ الْأَوَّلِينَ ) : و به تحقيق ما پيش از تو پيامبرانى را در ميان امتّهاى پيشين فرستاديم ) ، آيه در مقام تسلّى خاطر رسول خداست كه از آزار و انكار كفّار ناراحت نباشد و بداند كه بشرهاى نخستين نيز مانند امروزيها بودهاند و آنان نيز در برابر آيات الهى استكبار ورزيده و به رسالت پيامبران از ناحيهء خدا احترام نمىگذاشتهاند و پيامبران را استهزاء مىكردهاند ، بنابر اين پيامبر نبايد اندوهگين و سرخورده شود . ( 11 ) ( وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ) : ( و هيچ رسولى به نزدشان نيامد جز اينكه او را مسخره كردند ) ، پس اين عادت و شيوهء جارى آنهاست ، و تو اى پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم آسوده خاطر باش و بدان كه ما قرآن و ذكرى را كه بر تو نازل شده حفظ مىكنيم . ( 12 ) ( كَذلِكَ نَسْلُكُهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ) : ( اينچنين قرآن را در دلهاى مجرمين نفوذ مىدهيم ( براى اتمام حجّت ) ) ، يعنى همانطور كه در برابر رسالت الهى ، مردم آن را رد كرده و انكار و استهزاء مىنمودند ما نيز اين ذكر قرآن را در دلهاى اين گنهكاران نفوذ داده و وارد مىكنيم تا حجّت بر آنها تمام شود .