نمىكنند ، جز اينكه خداى سبحان را حاضر و شاهد و محيط و مسلّط بر آن مىيابند .
چون او خداى واحد و قهّار است ، يعنى تنها اوست كه وجود هر چيز قائم به اوست و هر مؤثرى غير خود را نابود مىكند و چيزى ميان او و مخلوقاتش حائل نخواهد بود ، پس آنها براى خدا بارزند ، آن هم به نحو مطلق .
( 50 - 49 )
( وَ تَرَى الْمُجْرِمِينَ يَوْمَئِذٍ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفادِ ، سَرابِيلُهُمْ مِنْ قَطِرانٍ وَ تَغْشى وُجُوهَهُمُ النَّارُ )
: ( و در آن روز گناهكاران را همگى در غل و زنجير مىبينى ، پيراهنهايشان از قير است و آتش چهرههايشان را پوشانده ) ، مىفرمايد ، در قيامت همه گناهكاران با امثالشان در يك جا جمع مىشوند ، در حالى كه با غل و زنجير دستهاى آنها به گردنشان بسته و بدنشان با پوششى از قير سياه و بدبو پوشانده شده و آن قير مذاب مانند لباسى براندام آنهاست و آتش رويشان را در برگرفته .
( 51 )
( لِيَجْزِيَ اللَّهُ كُلَّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ )
: ( تا خداوند هر نفسى را مطابق عملش سزا دهد ، بدرستى كه خدا سريع الحساب است ) ، يعنى آنچه به هر نفسى جزا داده مىشود به عينه همان عمل خوب يا بديست كه در دنيا انجام داده و كسب نموده است ، پس عمل مجرم به عينه به او باز مىگردد ، و اين عذاب قيامت نتيجه اعمال دنيوى اوست ، لذا انتقام خدا از قبيل عذاب دادن مجرم براى داغ دل ستاندن و رضايت خاطر نيست بلكه از باب به ثمر رساندن كشتهء اعمال است و از طرف ديگر خداوند سريع الحساب است ، يعنى پاداش و جزاى مذكور بلافاصله انجام مىشود ، جز اينكه ظرف ظهور و تحقّق آن حساب در روز قيامت است ، يا آنكه حكم جزا و نوشتن آن ، همراه و قرين با خود عمل است ، امّا ظهور و تحقّق آن جزا در قيامت مىباشد ، به هر حال خداوند در حسابرسى دقيق و سريع است .