عمل شنيع لواط مىگشتهاند و حضرت لوط عليه السّلام آنها را منع نموده و مىفرمايد : اين عمل بسيار شنيع و پست است ، بطوريكه قبل از شما هيچ قومى مرتكب آن نشدهاند .
( 81 )
( إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ )
:
( بدرستى كه شما از روى شهوت به جاى زنان به مردان رو مىآوريد ، بلكه شما گروهى زيادهرو و اسراف پيشهايد ) ، عبارت اين آيه ، كنايه از آن است كه اين قوم عمل نامشروع ( لواط ) را با مردان انجام مىدادهاند و كلمهء ( شهوت ) و
( مِنْ دُونِ النِّساءِ )
قرينه بر آن مىباشند و گوياى آنست كه قوم لوط عمل زناشويى با زنان را ترك گفته و به مردان اكتفاء مىكردند و اين عمل ، تجاوز و انحراف از قانون فطرت مىباشد ، لذا خداوند آن را اسراف ناميده و فرموده : ( بلكه شما گروهى اسرافكاريد ) .
و اين آيه استفهامى است و تقدير آن ( ءانّكم ) است ، چون اين عمل فاحشهاى بى سابقه بوده ، لذا از روى تعجب و استبعاد مىپرسد « آيا شما چنين عملى را مرتكب مىشويد ؟ » ، و اين عمل از آنجا كه انگيزهء اصلى عمل زناشويى ، يعنى ايجاد نسل و تشكيل خانواده را نفى مىكند ، لذا عملى حيوانى و متجاوزانه است كه تنها به قصد اطفاى شهوت مرتكب آن مىشدهاند و از عبارت آيه مستفاد مىشود كه آنها در هر امرى اهل زيادهروى و اسراف بودند و آنگاه در باب شهوت نيز از طريقهء مألوف و معروف رويگردانده و از طريق فطرت تجاوز كردند ، لذا آنان را به وصف
( مُسْرِفُونَ )
توصيف مىفرمايد .
( 82 )
( وَ ما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ )
: ( و جواب قومش جز اين نبود كه گفتند : اينها را از قريهء خود بيرون كنيد ، كه اينها انسانهايى هستند كه خود را پاكيزه قلمداد مىكنند ) ، يعنى به جهت آنكه جواب درستى نداشتند ، لاجرم آن حضرت و پيروانش را تهديد به تبعيد و اخراج نمودند و اين سخن دلالت بر نادانى آنهاست ، چون آنها به جاى آنكه جوابى به آنحضرت بدهند ، تنها