( 6 )
( إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنْجاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ وَ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ )
: ( و زمانيكه موسى به قومش گفت : نعمت خدا را بر خود به ياد آوريد ، آنزمان كه شما را از خاندان فرعون كه شما را به سختى عذاب مىكردند و پسرانتان را سر مىبريدند و زنانتان را زنده نگه مىداشتند ، نجات داد و در اين امور از جانب پروردگارتان آزمايشى بزرگ بود ) ، يعنى اى رسول ما به ياد آور زمانيكه موسى به قومش بنى اسرائيل گفت : اى بنى اسرائيل نعمتهاى خدا را به ياد آوريد ، آنگاه كه شما را از آل فرعون و قبطيان نجات داد ، قبطيانى كه دائما شما را عذاب مىكردند و پسرانتان را مىكشتند و دخترانتان را براى خدمتكارى زنده نگه مىداشتند و در اين وقايع از جانب پروردگارتان امتحانى بزرگ بود ، تا آنها كه براى غلبه با ظلم ظالم قيام مىكنند از كسانى كه در برابر ظلم او تسليم مىشوند متمايز و آشكار گردند .
( 7 )
( وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ )
: ( و آن زمانى كه پروردگارتان اعلام كرد كه اگر سپاسگزاريد ، هر آينه افزونتر به شما مىدهم و اگر كفران نماييد ، عذاب من بسيار شديد است ) ، آيه شريفه مطلق است و خطاب با پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىباشد كه مىفرمايد : به ياد آر زمانى را كه پروردگارت اعلان نمود اين مطلب را كه هر آينه شكر نعمت باعث افزونى نعمت مىگردد و كفران آن باعث عذاب شديد است ، و بايد دانست كه حقيقت شكر به كار بردن نعمت در جهتى است كه منعم اراده كرده و اين امر موجب ظهور احسان منعم مىگردد و شكر نعمت بازگشتش به ايمان و تقواست ، يعنى فرد مؤمن و متقّى ، سپاسگزار نعمت حق خواهد بود و چنين شكرى باعث مزيد نعمت مىگردد ، و كفران نعمت از لوازم كفر باطنى است و شخص كافر بايد منتظر عذاب الهى باشد و خداى سبحان به روش كريمان در مورد انعام و مزيد آن بطور صريح و با تأكيد وعده داده ، امّا در خصوص تهديد كفرانكنندگان به صراحت