جهت تعظيم و بزرگداشت ساحت ربوبى مىباشد و معناى آيهء شريفه آنست كه خداوند خطاب به نوح مىفرمايد : اى نوح از روى آب متلاطم و طوفانى بر روى خاك نازل شو در حالى كه از عذاب ايمن شدهاى و نعمات پر بركتى از سوى ما بر تو نازل شده و همچنين بر امتهايى كه در كشتى همراه تو بودند و بر همه نسلهاى صالحى كه تا قيام قيامت از آنان متولّد مىشوند .
لذا خطاب الهى ، عموميّت دارد و شامل همهء بشر در تمام دوران تاريخ مىشود ، از روزيكه از كشتى خارج شدند تا روز قيامت .
و آنگاه در ادامه مىفرمايد ، كه در اين ميان امّتهاى ديگرى هم هستند كه ما به زودى از نعمات دنيا آنها را بهرهمند مىسازيم ، امّا به علّت اعمالشان ، در آخر عذابى دردناك از ناحيهء ما به ايشان خواهد رسيد و اينكه اين امم را جداگانه ذكر نموده به جهت طرد ايشان از موضع كرامت است ، يعنى گويا اينها را قابل ذكر با طائفه اوّل ندانسته ، چون لياقت و شايستگى طائفه اوّل را نداشته و در زندگى دنيا از مسير اعتدال و دين فطرى خارج شدهاند و به همين جهت هم در آخرت عذاب الهى را خواهند چشيد .
( 49 )
( تِلْكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيها إِلَيْكَ ما كُنْتَ تَعْلَمُها أَنْتَ وَ لا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِ هذا فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ )
: ( اين از اخبار غيبى است كه ما به تو وحى نموديم و تو و قومت اين اخبار را قبل از اين نمىدانستيد ، پس خويشتندار باش ، بدرستى كه عاقبت از آن ، پرهيزكاران است ) ، خطاب با پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىباشد كه مىفرمايد : اى محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم اين ماجراى نوح عليه السّلام و عاقبت قوم او از اخبار غيبى بود كه ما آن را به تو وحى نموديم و قبل از اين وحى ، اين اخبار براى تو و قومت مجهول بود و نزد اهل كتاب هم بطور تحريف شده و تغيير يافته وجود داشت ، پس حال كه ماجراى نوح و مؤمنين صابرى را كه با او بودند دانستى ، تو نيز صبور باش و در برابر تمسخرها و آزار مشركان خويشتندارى كن و بدان كه عاقبت از آن اهل تقوا است و خداوند به پاداش صبرشان