نكند و خداوند او را زنهار داد كه از جاهلان نباشد ، يعنى درخواست نجات پسرش عملى جاهلانه بود كه خداوند او را از آن برحذر داشت و جاهل يعنى كسى كه بر عمل جاهلانه استمرار داشته باشد و از آنجا كه ارتباط و اهليّت ميزانش ارتباط عقيدتى و ايمانى است ، پس زمانيكه اين ارتباط قطع شود ديگر هيچ علاقه و رابطه و پيوندى وجود نخواهد داشت .
( 47 )
( قالَ رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْئَلَكَ ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَ إِلَّا تَغْفِرْ لِي وَ تَرْحَمْنِي أَكُنْ مِنَ الْخاسِرِينَ )
: ( نوح عرضه داشت : پروردگارا من به تو پناه مىبرم از اينكه از تو چيزى بخواهم كه نسبت به آن علم ندارم و اگر تو مرا نيامرزى و به من رحم نكنى از زيانكاران خواهم بود ) ، بعد از آنكه نوح دانست كه پسرش از كافران بوده يقين كرد كه اگر بخاطر نجات او از خداوند در خواست نموده بود عملى جاهلانه مرتكب گشته بود به همين جهت به نحو التجاء به خدا پناه برده و خدا را شكرگزارى كرده كه مرتكب اين درخواست نشده و از امرى كه نسبت به صلاح و فساد آن جاهل بوده سئوال نكرده است و آنگاه براى جلب رحمت و مغفرت خداوند ، عرضه مىدارد كه خدايا اگر بعد از توبهء من با ديدهء عفو و مغفرت در من ننگرى و با رحمت و عنايتت بر من احاطه نيابى هر آينه از زيانكاران خواهم بود ، پس حقيقت اين كلام حضرت نوح عليه السّلام در واقع شكرگزارى و اظهار امتنان از ساحت پروردگار است .
( 48 )
( قِيلَ يا نُوحُ اهْبِطْ بِسَلامٍ مِنَّا وَ بَرَكاتٍ عَلَيْكَ وَ عَلى أُمَمٍ مِمَّنْ مَعَكَ وَ أُمَمٌ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ )
: ( گفته شد : اى نوح با سلامت و بركت از ناحيهء من بر تو و بر تمام امّتهايى كه با تو هستند ، فرود آى و امّتهايى نيز هستند كه به زودى خواهند آمد و ما ابتدا آنها را بهرهمند مىسازيم و در آخر عذابى دردناك از ناحيهء ما آنان را فرا خواهد گرفت ) ، ( سلام ) به معناى ايمنى از عذاب و نوعى تحيّت و درود است و ( بركات ) به معناى نعماتى است كه آدمى را به خير و سعادت و عاقبت نيكو مىرساند و اينكه در صدر آيه مىفرمايد ( قيل ) و نام گوينده را كه خداى متعال است نمىبرد به