و من مأمور شدهام كه از افراد مسلمان باشم ) ، مىفرمايد : اگر از پذيرفتن دعوت من اعراض كرديد ، من كمترين ضررى نخواهم ديد ، چون من كه از شما در برابر دعوتم اجر و مزدى نمىخواهم كه با اعراض شما آن پاداش را از دست بدهم ، پاداش من فقط به عهدهء خداى متعال است و من مأمورم تا از كسانى باشم كه امورشان را تسليم پروردگار متعال كردهاند و از امر خدا استكبار ندارند و تسليم اسباب ظاهرى نگشتهاند ، چون توقّع نفع و ضررى از آنها ندارند .
( 73 )
( فَكَذَّبُوهُ فَنَجَّيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَ جَعَلْناهُمْ خَلائِفَ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ )
: ( آنگاه او را تكذيب كردند ، پس نوح و كسانى را كه با او در كشتى بودند ، نجات داديم و آنان را بازمانده و جانشين ديگران قرار داديم و ساير كسانى را كه آيات ما را تكذيب كرده بودند غرق ساختيم ، پس بنگر كه سرانجام قومى كه انذار شدند چگونه بود ) ، داستان قوم نوح را اجمالا بيان مىفرمايد كه چگونه در برابر دعوت نوح استكبار ورزيدند و خداوند هم درهاى آسمان را گشود و بارانى سيلآسا و فراگير باريدن گرفت و چشمههاى زمين طغيان كردند و آب سراسر زمين را در بر گرفت تا امر الهى محقق شود و در آن هنگامه نوح و افراد مؤمنى كه همراه او در كشتى بودند به امر خدا نجات يافتند ، امّا افراد كافر و مكذّب همگى غرق شدند ، علّت غرق شدنشان هم اين بود كه پيامبرشان آنها را انذار نمود ، امّا نه تنها نهراسيدند ، بلكه با گردنكشى و تكبّر عصيان نمودند و خداوند هم چون مقتدرى شكست ناپذير آنان را مؤاخذه نمود و به عذاب و هلاكت دچار ساخت .
( 74 )
( ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلى قَوْمِهِمْ فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ كَذلِكَ نَطْبَعُ عَلى قُلُوبِ الْمُعْتَدِينَ )
: ( آنگاه بعد از نوح پيامبرانى را برانگيخته و به سوى قومشان گسيل داشتيم و آنان براى قومشان معجزاتى آشكار آوردند ، ولى آنها به آنچه قبلا تكذيب كرده بودند ، ايمان نياوردند ) ، منظور از ( رسل )