نياوردند كه آن امرى موقّتى بود ، امّا سرانجام در روز قيامت به سوى خدا باز خواهند گشت و عذاب سختى را خواهند چشيد ، پس علّت رستگار نشدن ايشان همان ، كفر آنهاست .
( 71 )
( وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ نُوحٍ إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَقامِي وَ تَذْكِيرِي بِآياتِ اللَّهِ فَعَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْتُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ وَ شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ لا يَكُنْ أَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوا إِلَيَّ وَ لا تُنْظِرُونِ )
: ( اى پيامبر داستان نوح را برايشان تلاوت كن ، زمانيكه به قومش گفت : اى قوم من اگر موقعيّت رسالت من و تذكّراتى كه دربارهء آيات خدا به شما مىدهم ، بر شما گران مىآيد ، من بر خدا اعتماد مىكنم ، پس شما نيز امورتان و شركايتان را جمع كنيد ، تصميم خود را از يكديگر مخفى نكنيد و بدون اينكه به من مهلتى بدهيد ، اقدام به كشتن من نماييد ) ، ( نبأ ) يعنى خبر بزرگ ، ( اجماع ) يعنى تصميم گيرى و عزم ، ( غمّه ) يعنى اندوه و سختى و ( مقام ) به معناى قيام يا منزلت و موقعيّت مىباشد .
در اين آيه خطاب به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : داستان بزرگ نوح را براى مردم بخوان ، كه چگونه بر عليه قوم ستمكارش تحدّى نمود و يك تنه در برابر آنان ايستاد و به آنها گفت : اگر رسالت من و اينكه شما را به آيات خدا متذكّر مىكنم ، بر شما دشوار است ، من اعتماد و توكلّم بر خداست ، حال شما كه تكبّر مىورزيد ، هر كار مىتوانيد بكنيد و هر نقشهاى كه داريد به كار بزنيد و شركاء و خدايان فرضى خود را به يارى بطلبيد و آنگاه كار مرا يكسره كنيد و مرا از خودتان دفع كرده و مهلتى هم به من ندهيد و اين امر يك نوع امر تعجيزيست ، يعنى مىخواهد به آنان بگويد ، شما نمىتوانيد به من آسيبى برسانيد ، چون هر عملى كه بكنيد خداوند ، قادر بر دفع آن مىباشد و به قدرت قاهرهء خود مرا يارى مىكند .
( 72 )
( فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ )
: ( پس اگر رويگردانيديد من از شما اجرتى نمىطلبم ، مزد من تنها بر خداست