قلبهايشان كمال نعمات الهى را تمجيد مىكند ، به هيچ نعمتى بر نمىخورند الّا اينكه به ياد منعم مىافتند « 1 » ، و خدا را ياد مىكنند و لذا هرگز از پروردگارشان غافل نمىشوند و نعمتهايى كه از صفات جمال و كمال الهى حكايت دارد فورا آنان را به ذكر عظمت و جلال حق وا مىدارد و در نتيجه هر نعمتى را كه به وصفى توصيف مىكنند در واقع توصيف پروردگارشان به افعال و صفات جميل اوست و در نتيجه ستايشى از آنان در بارهء خداست و حمد خدا محسوب مىگردد ، چون حمد يعنى ستايش به فعل اختيارى جميل .
لذا اولياء خدا در بهشت يك دم هم از تسبيح و تحميد پروردگارشان غفلت نمىكنند ، چون خدا را حاضر مىبينند و از حضرتش محجوب نيستند .
( 11 )
( وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ )
: ( و اگر خدا در فرستادن عذابشان عجله كند ، همچنانكه آنان در رسيدن به خير عجله دارند ، مرگشان فرا مىرسد ، پس ما كسانى را كه در انتظار لقاء ما نيستند در طغيانشان رها مىكنيم تا سرگردان باشند ) ( استعجال ) يعنى اينكه طلب كردن چيزى با عجله و سرعت حاصل شود و ( عمه ) يعنى حيرت شديد .
مىفرمايد : اگر خداى متعال در رساندن شرّ عذاب به مردم تعجيل مىنمود ، همچنانكه آنان در رسيدن به نعمات و خير عجله مىكنند ، در اين صورت عذاب را بر آنها نازل مىفرمود و اجل آنها به پايان مىرسيد ، امّا خداوند در رساندن عذاب و شرّ به آنان ، عجله نمىكند و اين افراد منكر معاد و خارج از حوزهء دين را به حال خودشان رها
هامش
( 1 ) - حضرت امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : من هيچ مخلوقى را نديدم جز آنكه ، خداوند را قبل از آن و با آن و بعد از آن رؤيت نمودم ، ( ما رأيت شيئا الّا رأيت اللّه قبله و معه و بعده ) . ( مترجم )