عواقب سوء آن عمل نباشد .
و ( جار ) از ريشهء ( جوار ) به معناى پناهندگى است كه يكى از سنن جاهليّت مىباشد و از آثار آن يكى اينست كه جار ، پناهندهء خود را در هنگام سوء قصد دشمن يارى مىكند .
مىفرمايد : شيطان به منظور تحريك و تشويق آنها به جنگ با مسلمانان اعمال زشت آنها را برايشان زينت داد آنها با اسلحه و نفرات و ابزار طرب و شراب به سوى جنگ شتافتند يا شيطان اعمال زشت آنها و لجاجت و اصرارى را كه در گمراهى و فسق و مقابله با خدا و رسول داشتند برايشان بياراست و به آنها گفت : امروز هيچ كس هماورد شما نيست و من پناه شما خواهم بود و شما را در برابر مسلمانان يارى مىكنم ، ( ظاهرا شيطان به صورت سراقة بن مالك بر آنها جلوه نمود ) امّا زمانى كه گروه مشركان در برابر مؤمنان قرار گرفتند ، شيطان عقبگرد كرد و برگشت و اعلام برائت و بيزارى نمود و گفت : من هيچ رابطهاى با شما ندارم و زمانيكه ملائكهاى را كه براى نصرت مؤمنان نازل شده بودند يا عذابى را كه آنها مأمور تهديد به آن بودند مشاهده كرد ، به مشركان گفت : من چيزى را مىبينم كه شما نمىبينيد و من از عذاب خدا مىهراسم و طاقت تحمل عقاب خداوند را ندارم ، چون خدا شديد العقاب است و گناهكاران را به سختى مجازات مىكند .
( 49 )
( إِذْ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ غَرَّ هؤُلاءِ دِينُهُمْ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ )
: ( هنگامى كه منافقان و كسانى كه بيمار دلند ، گفتند :
دينشان اين قوم را فريبشان داده ، در حالى كه هر كس بر خدا توكّل كند ، همانا خداوند مقتدرى درست كردار است ) ، منافقان يعنى كسانى كه تظاهر به ايمان مىكردند ، امّا در باطن كافر بودند ، و بيمار دلان يعنى افراد سست ايمانى كه نفسهايشان خالى از شك و شبهه نبود .
اين دو گروه در حالى كه به مؤمنان اشاره مىكردند ، آنها را خوار و ضعيف مىشمردند و مىگفتند : دينشان اينها را مغرور كرده كه با چنين عدّه كمى به چنين خطرى اقدام