سَبِيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ )
: ( و مانند كسانى نباشيد كه از ديار خود با غرور ، خودنمايى در برابر مردم خارج شدند و از راه خدا باز مىداشتند و خدا به آنچه مىكنيد احاطه دارد ) ، ( بطر ) يعنى خودنمايى و اينكه انسان نعمت خود را در غير مورد آن مصرف كرده و حقّ آن را بجا نياورد و آن را بد به كار ببرد و
( رِئاءَ النَّاسِ )
يعنى مراعات مردم .
مىفرمايد : شما مانند كفّار قريش نباشيد كه با خودنمايى و خود آرائى با تجملّات دنيوى بسوى جنگ از ديار خود خارج مىشوند تا راه خدا را سدّ نمايند و مردم را از طريق ايمان به دين حق باز دارند ، چون خدا به آنچه مىكنيد احاطه دارد ، پس مبادا مانند آنها عمل كنيد .
و آيات سهگانه فوق داراى شش دستور جنگى جامع مىباشند كه خداوند رعايت آنها را بر مسلمانان واجب كرده است :
( 1 - ثبات در هنگام برخورد با دشمن ( 2 - بسيار خدا را ياد كردن ( 3 - اطاعت از خدا و رسول ( 4 - نزاع نكردن ( 5 - اينكه با غرور و خودنمايى به سوى جنگ نروند ( 6 - از راه خدا جلوگيرى نكنند .
( 48 )
( وَ إِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ وَ قالَ لا غالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ وَ إِنِّي جارٌ لَكُمْ فَلَمَّا تَراءَتِ الْفِئَتانِ نَكَصَ عَلى عَقِبَيْهِ وَ قالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكُمْ إِنِّي أَرى ما لا تَرَوْنَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ وَ اللَّهُ شَدِيدُ الْعِقابِ )
: ( هنگامى كه شيطان اعمال آنها را در نظرشان زينت داد و گفت : امروز هيچ كس از مردم نيست كه بتواند بر شما غلبه يابد و من پناه شمايم ، تا زمانيكه دو سپاه همديگر را ديدند در آن زمان به عقب برگشت و گفت :
من از شما بيزارم ، من چيزى را مىبينم كه شما نمىبينيد ، من از خدا مىترسم و خدا شديد العقاب است ) ، زينت دادن اعمال توسّط شيطان به اين صورت است كه بوسيلهء تهييج عواطف درونى در دل آدمى القاء كند كه عملى خوب است تا متوجّه تعقل دربارهء