بودند و اينست تا چند روز ديگر تلگرافهاى پياپى از آنها بدولت ميرسيد كه از بستن مجلس رنجيدگى نموده و از نكوهش و گله خوددارى نمىنمودند . پيداست كه اينها اثرى نتوانستى داشت و پس از آنكه تبريز كانون شور و خروش از پا افتاده بود از شهرهاى ديگر هيچ كارى برنخاستى ، و اين بود كه چون داستان تبريز پراكنده گرديد از همهجا آوازها بريد .
تاريخ هيجده ساله آذربايجان ( فارسى ) — صفحة 494
مساهمون: احمد كسروى تبريزى
ص٤٩٤