تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ و فرهنگ ايران ( فارسى ) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤
سند كه به نگهبانى راهها گماشته مىشده‌اند « 1 » و چون كار آن‌ها هم در رديف كار سپاهيان بوده ازاين‌رو آن‌ها را غالبا با سپاهيان نام مىبرند و در عربى هم زطّ و سيابجه باهم ذكر مىشوند ، و چون اينان در مجموعهء سپاهيان ساسانى ردهء خاصى را تشكيل مىداده‌اند . در دوران انتقال از عصر ساسانى به عصر اسلامى هم همچنان در همان مجموعه باقى ماندند با همان كارهائى كه برعهده داشتند . چنان‌كه پيش از اين گذشت اين رسته از سپاهيان ساسانى پس از شنيدن خبر پيوستن اساورة ، يعنى اسوارانى كه در خوزستان بوده‌اند و براى كمك به هرمزان به اينجا رفته بودند ، به ابو موسى با شرائطى كه خود آن‌ها نهاده بودند اينان هم با همان شرايط به ابو موسى و مسلمانان پيوستند .
هامش
( 1 ) . الزطّ : حفّاظ الطّرق و هم‌جنس من السّند يقال لهم جتّان . » مفاتيح العلوم ، تأليف ابى عبد الله محمد بن احمد بن يوسف الخوارزمى الكاتب . به تصحيح و ان ولوتن ، ص 123 .