نباش ، چون چه آنها را انذار كنى يا نكنى براى آنها تفاوتى ندارد ، زيرا ايمان نمىآورند ،
( وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحِيمِ )
: ( و تو مسئول دوزخيان نيستى ) يعنى كسانى كه به واسطه كفر و معصيتشان وارد جهنم مىشوند خودشان قلبهاشان را به روى حقيقت بستهاند و گوش شنوا براى حق ندارند ، بنابراين
( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ )
« 1 » ، ( همانا كسانى كه كافر شدند چه آنها را انذار دهى يا ندهى براى آنها يكى است و ايمان نمىآورند ) .
( 120 )
( وَ لَنْ تَرْضى عَنْكَ الْيَهُودُ وَ لَا النَّصارى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ )
: ( يهود و نصارى هرگز از تو راضى نمىشوند ، مگر آنكه از كيش آنان پيروى كنى ) همان آيينى كه مطابق هواهاى نفسانى خود ابداع كردهاند و آن را با نظريات خودشان نظام بخشيدهاند ، كه مسلّما با دين خدا متفاوت است و فقط نام دين را دارد ،
( قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى )
: ( اى پيامبر بگو تنها هدايت ، هدايت خداست ) و آن طريق حقّى است كه اطاعت از آن واجب است ،
( وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذِي جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ )
: ( و اگر از تمايلات نفسانى آنها پيروى كنى بعد از آن علمى كه به نزد تو رسيد ) يعنى اى پيامبر اگر از هواهاى نفسانى آنها كه لباس دين بر آن پوشاندهاند و آن را كيش و آئين ناميدهاند پيروى كنى بعد از آن آيين حقّى كه از جانب پروردگار نصيب تو شد ،
( ما لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ )
: ( آنگاه از ناحيه خدا نه سرپرستى خواهى داشت و نه ياورى ) يعنى در اين صورت غير از خدا نه سرپرستى خواهى داشت تا امور تو را سرپرستى كند و تو را پشتيبانى نمايد و نه ياورى براى تو خواهد بود كه تو را مدد رساند .
هامش
( 1 ) - سوره بقره ، آيه 6 .