( 121 )
( الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ )
: ( كسانى كه ما به آنها كتاب داديم و آنها آنطور كه شايسته است آن را تلاوت كردند ) يعنى كسانى كه خالى از تمايلات نفسانى به حق ايمان آوردند و درباره كتاب آسمان تدبّر و تعمق نمودند و آن را به عنوان راه و روش زندگى برگزيدند ،
( أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ )
: ( همانها به اين كتاب نيز ايمان مىآورند ) چون محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم همان پيامبر امّى است كه به وجود او در تورات و انجيل بشارت داده شده است و آن را در تورات و انجيل مكتوب مىيابند ،
( وَ مَنْ يَكْفُرْ بِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ )
: ( و كسانى كه به آن كفر بورزند ، ايشان همان زيانكارانند ) آنان در دنيا با اختيار روشى غير روش قرآن و طريقه الهى زيان مىكنند و در آخرت بواسطه احاطه عذاب در خسارت خواهند بود .
( 122 )
( يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ )
: ( اى بنى اسرائيل به ياد آوريد آن نعمتى را كه به شما انعام كردم ) و چه بسيار بود نعمتهايى كه خدا به آنان افاضه نمود كه بالاترين آن همان نعمت اعطاى كتاب آسمانى بود ، اما آنها عناد و دشمنى كردند و استكبار ورزيدند ،
( وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ )
: ( و همانا من شما را بر مردم معاصرتان برترى دادم ) بواسطه آن نعمتها و بواسطه رسالت الهى كه بسوى شما نازل شد .
( 123 )
( وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً )
: ( و بترسيد از روزيكه هيچ نفسى از نفس ديگر جزا داده نمىشود ) چون در آن روز
( وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى )
« 1 » ، ( كسى بار ديگرى را به دوش نمىكشد ) ،
( وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ )
: ( و از هيچكس عوض و فديه پذيرفته نمىشود ) يعنى در مقابل اعمال هيچ كس فداء و عوض پذيرفته نخواهد شد ،
( وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ )
: ( و شفاعت سودى به حال كسى ندارد ) يعنى در برابر كفر و تجاوز و معصيت شفاعتى از كسى پذيرفته نيست و فايدهاى برايش ندارد ،
( وَ لا هُمْ
هامش
( 1 ) - سوره انعام ، آيه 164 .