صورت مىفرمايد : ما قرآن را نازل كرديم تا نگويند كتاب آسمانى همان دو كتابى بود كه بر يهود و نصارى نازل شد و ما از آموختن و تلاوت آن غفلت ورزيديم و بواسطهء غفلت هم حرجى بر ما نيست .
( 157 )
( أَوْ تَقُولُوا لَوْ أَنَّا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتابُ لَكُنَّا أَهْدى مِنْهُمْ فَقَدْ جاءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِآياتِ اللَّهِ وَ صَدَفَ عَنْها سَنَجْزِي الَّذِينَ يَصْدِفُونَ عَنْ آياتِنا سُوءَ الْعَذابِ بِما كانُوا يَصْدِفُونَ )
: ( و يا بگوييد اگر كتاب آسمانى بر ما نازل مىشد ، ما بيشتر از آنها هدايت شده بوديم ، اينك حجّتى از ناحيهء پروردگارتان و هدايت و رحمتى به سوى شما آمده ، پس چه كسى ستمكارتر از كسى است كه آيات خدا را تكذيب كند و از آن روى بگرداند ، به زودى كسانى را كه از آيات ما اعراض كردهاند به عذابى سخت سزا مىدهيم ، بواسطه همين كه روى گردان شدند ) ، اين آيه عطف به آيه قبلى است ، مىفرمايد : تا نگوييد اگر كتابى بر ما نازل مىشد ما از يهود و نصارى بهتر هدايت مىيافتيم و اگر كتاب را بيّنه خوانده است براى آنست كه دلالت كند بر اينكه حجيّت كتاب و دلالتش واضح و آشكار است ، به گونهاى كه براى هيچكس عذر و بهانهاى باقى نمانده است و ( يصدفون ) به معناى ( يعرضون ) يعنى ( روى گرداندند ) مىباشد و بواسطهء همين رويگردانى هم مستحق عذاب شديد گرديدند .
[ آيهء ( 160 - 158 ) دربارهء نزول عذاب بر امّتها ]
( 158 )
( هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ )
: ( آيا جز اين انتظار دارند كه فرشتگان به سويشان بيايند يا پروردگار تو به نزدشان بيايد يا بعضى از نشانههاى پروردگارت برسد ، روزى كه بعضى از نشانههاى پروردگارت بيايد در آن روز ، ايمان كسى كه از قبل ايمان نياورده يا در مدّت ايمانش كسب خيرى نكرده است ، نفعى به حالش نخواهد داشت ، بگو منتظر باشيد ، ما نيز منتظر هستيم ) ، اين آيه در مقام استفهام انكارى است ، آن هم در جايى كه