پيمانه دقيقا رعايت شود و در اين امور چارهاى جز اكتفاء به تقريب و تخمين وجود ندارد و خداوند براى دفع اين توهّم مىفرمايد كه ما بيش از طاقت از شما نمىخواهيم ، شايد هم اين عبارت متوجّه فراز قبلى هم باشد ، يعنى چه در مورد وزن و پيمانه و چه در مورد ايتام ، شما نهايت سعى خود را بكنيد ، ما هم به همان مقدار از شما انتظار داريم و به شما تكليف مىكنيم ، نه بيش از آن ، در ادامه مسأله رعايت عدالت در گفتار مطرح مىشود ، مىفرمايد : در گفتارتان كه ممكن است موجب نفع يا ضررى براى اشخاص بشود ، رعايت عدالت را بكنيد و مبادا عاطفهء قرابت و خويشاوندى شما را وادارد كه سخن به ناحق بگوييد و يا گفتار را تحريف نموده و از حق تجاوز كنيد .
آنگاه نوبت به مسأله وفاى به عهد الهى مىرسد ، ( عهد ) يعنى حفظ و مراقبت از چيزى در همه احوال و اين معنا هم بر دستورات و تكاليف شرعى و هم بر پيمان و ميثاق و نذر و سوگند اطلاق مىشود .
امّا معنايى كه مناسب اين مقام است ، همان دستورات الهى است ، در آخر مىفرمايد :
اين سفارشات به شما براى اين است كه اندرز بگيريد و اين سخن تأكيد تكاليف مذكور و ضرورت حفظ حدود الهى در آنهاست و اين مسأله با به ياد داشتن و توجّه عقل به مصالح عامه و مفاسد آشكارى كه از عدم رعايت اين دستورات عايد جامعهء انسانى مىگردد تحقّق مىپذيرد و لذا آنچه خداوند به آن امر مىكند يا از آن نهى مىنمايد تنها به منظور حفظ جامعه و سعادت آن است .
( 153 )
( وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ )
: ( و اين است راه من كه مستقيم است ، پس از آن پيروى كنيد و به راههاى ديگر مرويد كه شما را از راه خدا پراكنده مىكند ، اينها است كه خدا شما را بدان سفارش كرده ، شايد كه پرهيزكارى كنيد ) ، و صراط ، همان راه خدا براى پيامبر و مردم است كه عين اقامهء دين تشريع شده و نهى از پراكندگى در دين مىباشد و