دست آوردن چيزى نيستند و در فكر هيچ چيزى جز پروردگارشان نمىباشند و دائم در خلوت با او هستند و خدا ولىّ ايشان است و آنان را در مسير زندگى به نور هدايت سير مىدهد ، همان نور كه خدا بر دلهاى آنان تابانده و چشم بصيرت آنها را منوّر ساخته و همهء اين مراتب هم در اثر اعمالى است كه آنها در دنيا انجام مىدهند .
[ آيهء ( 135 - 128 ) سنت الهى و اتمام حجّت بر مردم ]
( 128 )
( وَ يَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَدِ اسْتَكْثَرْتُمْ مِنَ الْإِنْسِ وَ قالَ أَوْلِياؤُهُمْ مِنَ الْإِنْسِ رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ وَ بَلَغْنا أَجَلَنَا الَّذِي أَجَّلْتَ لَنا قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدِينَ فِيها إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ )
: ( و روزى كه همهء شما را محشور مىكند و مىگويد : اى گروه جنيان شما افراد زيادى از آدميان را پيرو خود ساختيد و دوستان ايشان از آدميان مىگويند : پروردگارا ، بعضى از ما از بعضى ديگر بهرهمند شدند و ما به اجلى كه براى ما معيّن كرده بودى رسيدهايم ، مىفرمايد : آتش جايگاه شماست و در آن جاودانه خواهيد بود ، جز آنچه خدا بخواهد ، همانا پروردگار تو درست كردار و داناست ) ، در قيامت خداوند آنكه حجّت را بر همه تمام كند ، آنها را گرد مىآورد و خطاب به جنّيان مىفرمايد : اى گروه جنّ ، شما بسيارى از انسانها را اغوا كرديد و بر آنها ولايت داشتيد و آنها را به ذلّت كشانديد ، امّا بايد دانست كه ولايت شياطين بر انسانها ولايت يك طرفه و جبرى نيست ، بلكه طرفينى است ، به اين معنا كه اگر انسانها از شيطانها متابعت مىكنند به خاطر منافع و فوايدى است كه در اين كار تصوّر نموده و اگر شيطانها هم آنان را مىفريبند ، بخاطر منافعى است كه در ولايت بر آنها و ادارهء شئون ايشان براى خود در نظر مىگيرند ، پس هر دو طرف از ايجاد اين رابطه ولايى يك نوع لذّتى را احساس مىكنند و لذا آدميان فريب خورده در قيامت به حقيقت اين امر اعتراف مىكنند كه به وسيلهء پيروى از شيطانها و وسوسههاى آنان به ماديّات و تمتّعات نفسانى رسيدهاند و از زينتهاى دنيا بهرهمند گشتهاند و از طرف ديگر شيطانها نيز از فريفتن انسانها و ولايت داشتن بر آنها و وسوسهء ايشان يك نوع لذّت و بهرهاى