( 84 )
( وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ )
: ( و هنگامى كه از شما پيمان گرفتيم كه خون يكديگر را نريزيد ، و يكديگر را از ديار خود بيرون نكنيد ، سپس شما اقرار كرديد و شاهد بوديد ) به تحقيق بنو قريظه با اوس هم قسم شدند و بنو قينقاع و بنو نضير با خزرج هم قسم شدند و هر يك از هم پيمانان با گروه ديگر مبارزه و قتال مىكردند و اين كار با توجّه به نصّ ميثاق الهى ، بر آنان حرام بود ، همچنين يهوديان ، يكديگر را از ديار هم بيرون مىكردند و اموال آنها را تصاحب مىنمودند و دختران آنها را مىگرفتند و اين نيز بر حسب ميثاق الهى حرام بود و هنگامى كه آتش جنگ خاموش مىشد به حكم فديه اسراء يكديگر را فداء مىدادند ، پس در تورات آمده است ، كه همانا تو مملوكى از بنى اسرائيل مگير ، جز آنكه او را اسير بگيرى و سپس بنده را آزاد كنى و برهانى ، پس آنها با اينكه اينها را مىدانستند نقض ميثاق الهى كرده و مرتكب همه اين اعمال مىشدند .
( 85 )
( ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ )
: ( سپس شما خودتان يكديگر را مىكشيد و طائفهاى از خود را از ديارشان بيرون مىكنيد ) به اين ترتيب با ميثاق الهى مخالفت مىكنيد ،
( تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ )
: ( و عليه ايشان يكديگر را پشتيبانى مىكنيد و مرتكب گناه و تجاوز مىشويد ) تظاهر به معناى معاونت و مساعدت است ، ظهير يعنى پشتيبان كه از كلمه ( ظهر ) به معنى پشت گرفته شده ، چون ياور انسان پشت او را محكم مىكند ،
( وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ )
( و اگر به اسيرى نزد شما بيايند از آنان فديه مىگيريد ) ،
( وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ )
: ( و اخراج و بيرون كردن آنان بر شما حرام بود ) و اين هم پيمان شكنى و نقض ميثاق بود ،
( أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ )
: ( آيا به بعضى از كتاب ايمان مىآوريد و بعضى ديگر را كافر مىشويد ؟ ) يعنى چه فرقى در حكم فديه و اخراج بود ؟
كه حكم فديه را گرفتيد و حكم حرمت اخراج را رها كرديد در حالى كه هر دوى اين