وجود علم ، گمراه شدند .
از ابن عباس نقل شده است كه يهود بنى قريظه و بنى نضير قبل از بعثت حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم از خدا طلب فتح و غلبه داشتند و به كفّار مىگفتند به زودى خدا با فرستادن پيامبر امّى ما را بر عليه شما يارى خواهد كرد ، امّا زمانى كه محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم مبعوث شد ، نسبت به او كافر شدند ، در حالى كه قبلا دعا مىكردند و مىگفتند خدايا به حق رسول امّى ، ما را بر عليه كفّار يارى كن ، و همانا در قرآن قسم به شخص بزرگوار او نيز آمده است ( قسم به جان تو آنها در مستى خود غوطه ورند ) ،
( لَعَمْرُكَ إِنَّهُمْ لَفِي سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُونَ )
« 1 » .
( 90 )
( بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ )
: ( به راستى به بد چيزى نفس خود را معامله كردند ) در واقع كفر بهاى نفسشان بود ،
( أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ )
: ( كه كفر بورزند به آنچه خدا نازل كرده است ) و حق را انكار كنند ،
( بَغْياً )
: ( از روى ستم و حسد ) كما اينكه قبلا هم تورات را انكار نموده بودند ،
( أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ )
: ( كه چرا خدا از فضل خود بر هر كس از بندگانش كه بخواهد ، نازل مىكند ) و اين حسد و كفر ، مزيد بر كفر ابتدايى آنها بود ،
( فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى غَضَبٍ )
: ( پس گرفتار غضبى افزون بر غضب ديگر شدند ) همانگونه كه كفر آنها مضاعف بود ، خشم خدا هم نسبت به آنها مضاعف گرديد ، يعنى يك بار به تورات كافر شدند و يك بار از روى حسد به قرآن كفر ورزيدند و لذا از دو جهت مورد غضب الهى واقع شدند ،
( وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ )
: ( و براى كافران عذابى خوار كننده است ) يعنى جزاى تكبّر و استكبار آنان در دنيا ، اين است كه در قيامت به عذاب الهى خوار و ذليل شوند .
( 91 )
( وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا )
: ( و چون به ايشان
هامش
( 1 ) - سوره حجر ، آيه 72 .