[ آيهء ( 11 - 4 ) درخواستهاى كفّار از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم ]
( 4 ) ( وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ ) : ( و هيچ آيهاى از آيات پروردگار بسوى آنها نمىآيد ، جز آنكه از آن روى برمىگردانند ) ، اين آيه بيانگر روحيه استكبار كفّار است كه در دلهاى آنها رسوخ كرده و از آيات دالّ بر حقّ و حقيقت اعراض نمودهاند و چنان شدهاند كه ديگر به هيچ آيهاى التفات نمىكنند ، پس آيات حق در دلهاى منكر آنان ايجاد ايمان و هدايت نمىكند ، چون قلبهاى آنها هدايت را نمىپذيرد ، امّا كسانى كه پيرو حق هستند با اين آيات به هدايتشان افزوده مىشود . ( 5 ) ( فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ) : ( هر زمان كه حقّ به سوى آنان آمد ، آن را تكذيب كردند ، پس به زودى از نتايج استهزائشان خبردار خواهند شد ) ، معلوم است كه وقتى اينها اصل را كه حق است انكار كردند ، آيات دال بر آن را به سهولت تكذيب مىكنند ، امّا خداوند در مقام ترساندن و بيم دادن مىفرمايد : به زودى نتيجه اين استهزاء را خواهند ديد ، چون استهزاء به آيات پروردگار استهزاء به حق است و حق كه خواه ناخواه روزى ظاهر مىگردد و از مرحلهء ( انباء ) و خبر به مرحلهء خارج و عيان مىرسد و در اين هنگام چه بد روزگارى خواهند داشت ، انذار شدگان ، ( فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ ) « 1 » . ( 6 ) ( أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ ما لَمْ نُمَكِّنْ لَكُمْ وَ