حرام شدن طيّبات بر آنان و دوّم كيفر اخروى و خاصّ افراد كافر يهود كه عبارت است از عذاب دردناك ، و اينها نتيجهء اين بود كه آنها مىگفتند : اميين حقّى بر ما ندارند ، و اموال سايرين را براى خود مباح مىدانستند و لذا از هيچ ظلمى مضايقه نمىكردند .
( 162 )
( لكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَ الْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ الْمُقِيمِينَ الصَّلاةَ وَ الْمُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ أُولئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْراً عَظِيماً )
: ( امّا آنها كه علم در دلهايشان رسوخ يافته و داراى ايمان واقعى بودند ، به آنچه بر تو نازل شده و آنچه بر قبل از تو نازل شده ، ايمان مىآورند و نماز مىخوانند و زكات مىدهند و به خدا و روز قيامت ايمان دارند ، لذا به زودى به آنها اجرى بزرگ خواهيم داد ) ، مراد در اينجا پيروان رسول خدا از اهل كتاب هستند كه آنها را راسخ در علم و مؤمن مىنامد ، يعنى اينها علمشان ثبوت داشته و داراى ايمان حقيقى هستند كه هم به پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم ايمان دارند و هم به پيامبران قبل از او و كتابهاى آسمانى ديگر و اينها افرادى هستند كه بواسطهء ايمانشان نماز مىخوانند و زكات مىدهند و به خدا و روز جزا ايمان دارند ، اينها از ساير اهل كتاب مستثنى هستند و لذا بواسطهء همين تمسّكشان به حق و قيام به واجبات و بريدن از باطل ، خداوند به آنها اجرى عظيم خواهد داد .
( 163 )
( إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عِيسى وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً )
: ( همانا ما به تو وحى نموديم ، همچنانكه به نوح و انبياء بعد از او وحى نموديم و به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط و عيسى و يونس و هارون و سليمان وحى كرديم و به داود زبور داديم ) ، پس اى محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم تو اولين پيامبر نيستى و پيامبران ديگرى هم بودهاند كه ما به آنها وحى نمودهايم ، اوّلين پيامبرى كه صاحب كتاب و شريعت بود نوح مىباشد و بعد از او ابراهيم و آل ابراهيم و اسباط