خداوند ابدا خيانت را دوست نمىدارد ، چه كم باشد و چه زياد .
( 108 )
( يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً )
: ( اينها از مردم شرم دارند ، امّا از خدا حيا نمىكنند ، با اينكه خدا همه جا با آنان است و آن زمان كه شبانه سخنانى خلاف رضاى او مىگويند ، با آنان حاضر است و خداوند همواره به آنچه انجام مىدهند ، احاطه دارد و آگاه است ) ، پنهان كردن امرى از خداى متعال امرى محال و غير ممكن است ، چون هيچ چيزى در آسمان و زمين نيست كه بر خدا پنهان باشد ، امّا در مورد مردم مىتوان امورى را از آنها پنهان كرد ، و امورى را كه دوست مىداريم آشكار كنيم ، امّا به قرينهء كلام فهميده شود كه در اينجا منظور از استخفاء مخفى كردن و پوشاندن نيست ، بلكه منظور حيا كردن و شرمنده شدن است ، و خيانتكاران مورد بحث در هنگام شب براى برائت خود از آن خيانت مذموم نقشه مىكشيدند و سخنانى مىگفتند كه مورد رضاى خدا نبوده است ، امّا خداوند همواره حاضر و ناظر بر اعمال آنهاست و به ايشان احاطه دارد .
( 109 )
( ها أَنْتُمْ هؤُلاءِ جادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا فَمَنْ يُجادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَمْ مَنْ يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا )
: ( حال به فرض كه شما از اين خيانتكاران در زندگى دنيا دفاع كرديد ، امّا چه كسى در پيشگاه خدا در روز قيامت از آنها دفاع خواهد كرد ، يا چه كسى در آنجا مدافع و وكيل آنها خواهد بود ؟ ) يعنى اين مجادله و دفاع از خائنين فائدهاى ندارد و آنها از اين دفاع بهرهاى نمىبرند ، چون اين دفاع فقط در زندگى محدود دنياست كه در برابر خدا ارزشى ندارد ، امّا در قيامت كسى نخواهد بود تا تدبير امور آنها و اصلاح شئون ايشان را به عهده بگيرد و حقيقت آنست كه در حيات آخرت كه در نزد خدا داراى مرتبتى عظيم است خائنان نه مدافعى خواهند داشت و نه وكيلى كه از آنان دفاع كند و دربارهء آنان مجادله نمايد .